บฝันไป แม้แต่จงหยูผู้สงบเยือกเย็นที่สุดในคนทั้งสาม ยังไม่สามารถรักษาความสงบของมันเอาไว้ได้คนทั้งสามเจ้ามองดูข้า ข้ามองดูเจ้า ผ่านไปครู่ใหญ่ พวกมันพบว่ายากจะตกลงกันว่าผู้ใดจะได้รับยุทธภัณฑ์เวทระดับสี่ไปครองกงซุนชาเห็นสถานการณ์เป็นเช่นนี้ ก็ตัดสินใจให้ทันที “จับไม้สั้นไม้ยาวกำหนดลำดับเถอะ ต่อไปก็ใช้วิธีสับเปลี่ยนหมุนเวียนกัน”วิธีการนี้ยุติธรรมยิ่ง ไม่มีผู้ใดเห็นค้านเหลยเผิงยิ่งเหงื่อกาฬแตกพลั่ก หัวใจเต้นกระหน่ำรัว เนื่องเพราะมันได้เลือกเป็นคนแรก จากนั้นเป็นจงหยู สุดท้ายคือเหนียนลู่ช่างน่าขายหน้าจริงๆ เรื่องแค่นี้ก็ควบคุมอารมณ์ไม่ได้แล้ว! มันดูถูกเหยียดหยามตัวเองอยู่ในใจแต่ดูถูกก็ส่วนดูถูก ที่ต้องเลือกก็ไม่ได้ชักช้าแม้แต่น้อย เหลยเผิงคว้าเกราะปราณเก้าอรุณอย่างไม่ลังเล เสียงทอดถอนดังระงมรอบห้อง เห็นได้ชัดว่าหลายคนก็ปรารถนาเกราะปราณชุดนี้ ไม่ทราบเพราะเหตุใด เมื่อได้ยินเสียงทอดถอนเหล่านี้ เหลยเผิงรู้สึกปลาบปลื้มไปทุกรูขุมขน ภาคภูมิใจอย่างล้นเหลือมันรีบสวมใส่เกราะปราณโดยไม่รีรอจงหยูเลือกปลอกแขนระดับสามชั้นยอด ส่วนเหนียนลู่เลือกรองเท้าระดับสามชั้นยอด แม้ว่าพวกมันจะไม่ได้เลือกสินค้าระดับสี่ แต่สองชิ้นที่พวกมันเลือกก็ยังคงเป็นสิ่งที่ดีมากในหมู่สินค้าระดับสาม คนทั้งสองไม่สามารถปล่อยมือได้กงซุนชาตัดสินความดีความชอบตามหน่วยรบ แต่ละหน่วยรบสามารถเลือกสินค้าระดับสี่ได้หนึ่งชิ้น และระดับสามอีกสองชิ
