ระดับห้า!ผายลมมารดามันเถอะ! วิชาท่าร่างระดับห้าไม่ใช่หัวกระหล่ำปลี จะได้มอบแก่พวกเราเหล่าแกะน้อยได้ง่ายๆ ข้าบอกเจ้า เหล่าเหนียน เจ้าสมควรเข้าใจตลาด หากเจ้าถือครองวิชาท่าร่างระดับห้า นั่นเพียงพอให้เหล่าตัวบัดซบพรรคฟั้ากระจ่างเปิดทางเชิญเจ้าออกไปจากอาณาจักรขุนเขาน้อยทันที สิ่งของที่ดีเช่นนี้ ผู้คนยังจะให้แก่เจ้าง่ายๆ หรือ?”จงหยูนั่งไขว้ขาท่าดอกบัว ราวกับหลวงจีนเฒ่ากำลังเข้าฌาน เคร่งขรึมสง่างาม มันแสร้งเป็นไม่ได้ยิน นักบวชเซนหาได้ยากยิ่งในอาณาจักรขุนเขาน้อย พวกมันฝึกปรือวิชาเสริมสร้างสังขาร ยกระดับอภิญญา สิ่งที่จงหยูฝึกปรือไม่ใช่เคล็ดวิชาเซนชั้นสูง ทั้งยังไม่ได้ก่อเกิดอภิญญา แต่อย่างไรก็ตาม พลังบำเพ็ญเพียรของมันแกร่งกร้าวมั่นคงดุจหินผามันมักประหยัดถ้อยคำ นิสัยใจคอสงบเยือกเย็น แต่เมื่อลงมือต่อสู้ คนคล้ายเปลี่ยนเป็นคนละคน เหี้ยมหาญอย่างผิดปกติพวกมันทั้งสามล้วนมีนิสัยใจคอแตกต่างกันไปคนละทาง เหลยเผิงดุเดือดวู่วามปานเปลวเพลิง คล้ายหัวหน้าโจรผู้หนึ่ง ส่วนเหนียนลู่ใจคอกว้างขวางมีชีวิตชีวา มองโลกในแง่ดี ไม่อินังขังขอบต่อสิ่งใดฟังเหลยเผิงกล่าวเช่นนี้ เหนียนลู่ชักเริ่มกังขาขึ้นมาเช่นกัน วิชาท่าร่างระดับห้าสำหรับสำนักเล็กๆ เพียงพอจะยกขึ้นเป็นสุดยอดวิชาของสำนักได้เลยทีเดียว สิ่งของชั้นเลิศเช่นนี้ ผู้ใดจะควักออกมาแจกจ่ายอย่างง่ายดาย?โชคดีที่เวลาไม่ช้า เวลาบ่ายมาถึงอย่างรวดเร็วทุกผู้คน ไม่เว้นแม้แต