มันสีหน้าแปรเปลี่ยนอย่างรุนแรง ยังไม่ทันจะร้องตะโกนออกมา ถ้อยคำที่มาถึงริมฝีปากก็ถูกดันกลับลงไปด้วยร่างเงามายาแน่นขนัดในครรลองสายตากระบี่บินแทงใส่ชุดเกราะปราณของมันโดยไร้สุ้มเสียงกระบี่แม้ไร้สุ้มเสียง แต่กลับปรากฎพลังปราณอันเต็มไปด้วยอำนาจทำลายล้างโถมทะลักเข้ามาในร่างกายมันกระบี่มายาไร้เงามหาวินาศ!เกราะปราณระดับสี่บนร่างเจ้าของกระบี่รุ้งโลหิตเปราะบางปานแผ่นกระดาษ ฉีกขาดเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยในบัดดล คนคล้ายถูกค้อนยักษ์หวดใส่ ปลิวลิ่วดุจถุงทรายเก่าเข้าหาสหายซิวเจ่อที่ด้านข้าง!สหายผู้นั้นสีหน้าแปรเปลี่ยน เกร็งกำลัง คิดรับร่างของสหายที่ถือกระบี่รุ้งโลหิตเอาไว้“ระวัง!” สหายอีกคนตวาดเตือนคำเตือนยังไม่ทันจะขาดเสียง พริบตาดุจประกายไฟ ภายใต้ร่างของสหายที่ลอยลิ่วเข้ามา เห็นลำแสงเลือนรางสายหนึ่งสาดพุ่งขึ้นโดยปราศจากสุ้มเสียง กว่าซิวเจ่อผู้นั้นจะทันมีปฎิกิริยา กระบี่บินหม่นแสงเล่มนั้นก็อยู่ห่างออกไปไม่ถึงสามจั้งบัดซบ!ภายใต้ความแตกตื่นลนลาน มันกดกระบี่บินในมือลงต่ำ สกัดขวางอย่างจนตรอกกระบี่บินมฤตยูเล่มนั้นแทงใส่กระบี่บินในมือมันอย่างถนัดถนี่ ติง เสียงปะทะแหลมสูงดังแว่วมันสะท้านขึ้นทั้งร่าง ใบหน้าปราศจากสีเลือด ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อจากนั้นดวงตาค่อยๆ กลายเป็นว่างเปล่าซิวเจ่อที่เหลือเป็นคนสุดท้ายใบหน้าซีดเผือด ล่าถอยอย่างฉับพลันเช้ง!ปราณกระบี่สีขาวที่มีปลายสีชมพูสายหนึ่ง แทงเข้าทรวงอกระเบิ
