ตัวเจ้าคนคลั่งสงครามผู้นี้ เชื่อว่าภายใต้รูปโฉมอันงดงามดุจอิสตรีนั้น ซ่อนความปรารถนาในการสู้รบอันแรงกล้าเอาไว้อย่างแน่นอนคำถามที่เหลือก็คือ แล้วตัวมันเองทำอะไรได้บ้าง?เรื่องที่เกี่ยวข้องกับชีวิตน้อยๆ ของตัวเอง จั่วม่อไม่ต้องการงอมืองอเท้า แล้วฝากความหวังทั้งหมดไว้กับศิษย์น้องกงซุนเท่านั้นและแล้วคำถามที่สำคัญที่สุด มีน้ำหนักมากที่สุด ก็ถูกวางกองไว้ตรงหน้ามัน นั่นคือจะใช้วิธีการใดเพิ่มพูนความแข็งแกร่งของกองกำลังในช่วงเวลาสั้นๆ?ยุทธภัณฑ์เวท ความคิดนี้จั่วม่อโยนทิ้งทันที กระทั่งสร้อยคอร่วมใจมันยังไม่มีวัตถุดิบเพียงพอจะหลอมสร้าง อย่าว่าแต่อย่างอื่น อันที่จริงมันมีวัตถุดิบจำนวนมากอยู่ในมือ สำหรับมันเพียงคนเดียวอาจมากพอ แต่หากนับรวมคนทั้งหมดก็เรียกได้ว่าขาดพร่องมากแล้ว ดังเช่นชุดยุทธภัณฑ์เวทอันยิ่งใหญ่ขององครักษ์เกราะทอง แม้ว่าจั่วม่อจะขายตัวเอง ยังไม่มีเงินมากพอที่จัดสรรค์ให้แก่คนหลายสิบคนโอสถปราณ วิธีนี้จั่วม่อก็โยนทิ้งไปอย่างรวดเร็วพอกัน ตัวมันเองยังไม่เคยพบโอสถปราณที่ช่วยเพิ่มพลังบำเพ็ญเพียรโดยตรงมาก่อน ส่วนที่มีประสิทธิภาพน้อยกว่าเช่นโอสถปราณประเภทหนุนเสริม มันย่อมสามารถหลอมกลั่นออกมาสักหลายชุด แต่หากคิดต่อกรกับจินตัน นี่ยังคงไม่เพียงพอยังเหลืออะไรอีกเล่า? ค่ายกล…มีเพียงค่ายกลเท่านั้นหัวข้อการค้นคว้าของจั่วม่อคือแผนผังปิศาจ แรกเริ่มเดิมที มันไม่ได้นึกถึงแผนผังปิศาจแม้แต่น้อย ทั้งหมดเ
