ริงไม่ได้ถือว่าเพิ่มขึ้นมากมายกระไรจั่วม่อมาทบทวนดู ค่อยรู้ตัวว่าแทบจะทำผิดพลาดไปแล้ว หากมันคิดหวังเพียงเอาชนะจินตันเหมือนในตอนแรก หลังจากพ่ายแพ้ จินตันจะต้องหลบหนีไป มิสู้ฆ่ามันทิ้งเสียเลยจะดีกว่า เมื่อจินตันหลบหนี อาจจะไม่ยอมเผชิญหน้ากับจั่วม่อโดยตรงอีก แต่จะเปลี่ยนเป็นซุ่มอยู่ในเงามืดเพื่อลอบสังหารจั่วม่อแทน ซึ่งไม่ใช่เรื่องยากลำบากอันใดสำหรับชนชั้นจินตัน หรืออีกฝั่ายอาจจะเพียงแค่เชื้อเชิญสหายจินตันของมันมาอีกสักคนสองคน จากนั้นจั่วม่อน้อยๆ ต่อให้มีอีกสิบชีวิตก็ไม่ครณามือพวกมันหากนำกลุ่มคนสองสามร้อยคนทำสงครามกับจินตันผู้หนึ่ง จั่วม่อรู้สึกว่ายังพอมีหวังได้ชัยอยู่บ้าง แต่หากเป็นจินตันสองคน เกรงว่ามันกระทั่งจะหลบลี้หนีหน้ายังไม่มีปัญญาใคร่ครวญถึงตรงนี้ จั่วม่อก็กระจ่างแจ้งแก่ใจ ไม่ว่ามันจะรับข้อเรียกร้องของผูเยาหรือไม่ มันก็ไม่อาจปล่อยให้จินตันของพรรคฟั้ากระจ่างมีชีวิตรอดจั่วม่อถึงกับอกสั่นขวัญแขวน โชคดีที่มันตอบรับข้อเสนอของผูเยา จึงได้กลับมาย้อนคิดทบทวนอีกที มิเช่นนั้น หากมันเผลอปล่อยให้จินตันผู้นั้นหลบหนีไปจริงๆ เกรงว่าชีวิตของมันนับจากนี้จะมีปัญหาไม่สิ้นสุดแล้วเมื่อคิดตก ก้อนหินในหัวใจจั่วม่อก็พลันร่วงหล่นลงมา ผู้คนก็เป็นเช่นนี้เอง หากได้ยินชื่อเสียงอันเกรียงไกรของผู้อื่น ก็มักจะถูกข่มขู่จนขวัญหนีดีฝั่อไปเสียก่อน ถึงกับหวาดกลัวจนหัวหด กลัวไปหมดทุกอย่าง แต่เมื่อพวกมันเข้าใจว่าไม