อื่นต้องข้ามแม่น้ำอาณาจักรออกไปให้ได้เสียก่อน อาคมหวงห้ามแม้จะไร้ศีลธรรม แต่ในเวลานี้เป็นเพียงวิธีเดียวที่มีประสิทธิภาพมากที่สุด มันไม่มีเวลาให้สูญเสียอีกแล้ว
จั่วม่อไม่ต้องการรอจนกว่ากองทัพอสูรหวนกลับมาอีกครั้ง แล้วพวกมันยังคงติดอยู่ในอาณาจักรขุนเขาน้อยผูเยาคราวนี้ดูเต็มอกเต็มใจอย่างแปลกพิกล สอนอาคมหวงห้ามหลายชนิดให้แก่จั่วม่อโดยไม่มีเงื่อนไขการฝังอาคมหวงห้ามเพื่อควบคุมผู้คนไม่ใช่เรื่องง่ายดาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับจั่วม่อผู้เป็นเพียงหนิงม่ายขั้นแรก มันต้องใช้ความพยายามไม่น้อยกว่าจะเรียนรู้ได้บางส่วน นี่ยังเป็นความดีความชอบของพลังจิตสำนึกของมัน มิเช่นนั้น อาคมหวงห้ามที่ใช้ควบคุมผู้คนก็ไม่ใช่สิ่งที่มันจะเอื้อมถึงได้ในเวลานี้ม้าฝานผู้น่าสมเพชกลายเป็นสินค้าทดสอบคนแรกขณะที่จั่วม่อกำลังพยายามอย่างสุดความสามารถ เพื่อที่จะฝังอาคมหวงห้ามลงไปในร่างซิวเจ่อที่ไม่ได้สติ ผูเยาที่อยู่ในทะเลแห่งจิตสำนึกก็กำลังจับตามองด้วยสีหน้าขบขัน“เจ้าคงมีความคาดหวังไม่เบาทีเดียว!” ผูเยาเอามือเท้าคาง ดวงตาสีเลือดน่าขนลุกดูลึกล้ำดุจห้วงสมุทรสีเลือด กล่าวเบาๆ กับปั้ายหินสุสาน “มันทำได้ดีจริงๆ! ทำให้ผู้คนต้องชื่นชมมันมากขึ้น มากขึ้นเรื่อยๆ! มันถูกกำหนดไม่ให้เดินไปตามเส้นทางของเจ้าเสียแล้ว…เส้นทางของไอ้คนโง่ที่ทำลายตัวเองอย่างเจ้า!”ทันทีที่อาคมหวงห้ามชุดสุดท้ายถูกฝังลงไป จั่วม่อก็หมดสิ้นเรี่ยวแรง มันฝังอาคมหวงห้า
