จั่วม่อมองใบหน้าขาวซีดของเจ้าคนที่กึ่งนั่งกึ่งเอนอยู่บนพื้นเรือ เป็นเรื่องยากที่จะเชื่อมโยงศิษย์น้องกงซุนผู้นุ่มนวลเหนียมอาย กับเจ้าคนที่ต่อสู้อย่างบ้าคลั่งเมื่อสักครู่ขณะที่มันหยิบโอสถปราณให้กงซุนชา ในใจก็อดคิดไม่ได้ ‘’สหายผู้นี้เป็นนักยุทธศาสตร์ที่ดุเดือดรุนแรงจริงๆ!” จนกระทั่งถึงตอนนี้ มันยังรู้สึกเหลือเชื่ออยู่บ้างขั้นตอนการต่อสู้ทั้งหมดหมดจดเรียบร้อย ยังไม่ทันจะเผชิญความยากลำบากใดๆ เพียงชั่วกะพริบตาก็จบสิ้นลงแล้วจั่วม่อกระทั่งยังไม่ทันได้ใช้ขบวนกระบี่ห้าเจตจำนงด้วยซ้ำ สัตว์ร้ายวารีนิลเนตรจันทราก็ถูกสังหารแล้ว!มันรู้สึกว่าสามองครักษ์เกราะทองหากอยู่ในมือมัน จะไม่ร้ายกาจทรงพลังเท่ากับที่พวกมันอยู่ในมือของศิษย์น้องกงซุนแต่ช่องว่างระหว่างพวกมันจำเป็นต้องกว้างใหญ่ถึงเพียงนี้เลยหรือไร…หากอยู่บนแผ่นดิน องครักษ์เกราะทองเพียงคนเดียวก็เพียงพอจะรับมือสัตว์ร้ายวารีนิลเนตรจันทราได้อย่างเหลือเฟึอ แต่ในมหาสมุทร หากให้มันสั่งการสามองครักษ์เกราะทองสังหารสัตว์ร้ายวารีนิลเนตรจันทรา อาจต้องพึ่งพาโชควาสนาอยู่บ้าง คาดไม่ถึงว่าศิษย์ของกงซุนจะร้ายกาจถึงเพียงนี้!น่าเสียดายก็แต่ไข่มุกจันทราสองเม็ดนั้น…จั่วม่อเจ็บปวดใจยิ่ง การซุ่มโจมตีครั้งสุดท้ายขององครักษ์เกราะทอง ฟันใส่ดวงตาของสัตว์ร้ายวารีนิลเนตรจันทราจนขาดครึ่ง สิ่งที่หลงเหลือมาถึงมือจั่วม่อมีเพียงไข่มุกจันทราครึ่งทรงกลมสี่ชิ้นเท่านั้น ไข่มุกครึ่งซี
