ุ่งทะยานด้วยความเร็วสูงสุดตลอดเวลา ทว่าสัตว์ร้ายวารีนิลเนตรจันทรากลับติดตามมาอย่างสะดวกดายไม่ผิดไปจากที่คาดไว้ กับสัตว์ร้ายธาตุน้ำตามธรรมชาติ ในเรื่องความเร็วใต้น้ำ เรือเมล็ดอินทผลัมของมันไม่อาจยกขึ้นเทียบได้ จั่วม่อตัดสินใจหยุดเรือ จะอย่างไรพวกมันก็ไม่มีทางหนีพ้นสิ่งที่ทำให้มันรู้สึกเบาใจได้บ้าง คือสัตว์ร้ายวารีนิลเนตรจันทรานี้เป็นสัตว์ปราณระดับสี่ แต่สิ่งที่น่าปวดเศียรเวียนเกล้าก็คือเวลานี้พวกมันอยู่ในน้ำจั่วม่ออาจเคยสังหารจระเข้หนามครามซึ่งเป็นระดับสี่เช่นกัน แต่นั่นไม่ได้อยู่ในน้ำพวกมันต่อสู้กันบนพื้นดิน หากอยู่ในน้ำ จั่วม่อเกรงว่ากระทั่งจะหลบหนียังไม่มีปัญญาสัตว์ปราณธาตุน้ำยามอยู่ในน้ำนั้นร้ายกาจสุดขั้ว สามารถปลดปล่อยพลังอำนาจที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของพวกมันออกมาหนึ่งเรือหนึ่งสัตว์ยักษ์หันมาเผชิญหน้ากันจั่วม่อกับพวกไม่กล้าผลีผลามเคลื่อนไหว สัตว์ร้ายวารีนิลเนตรจันทราคล้ายสนใจใคร่รู้กับวัตถุที่มันไม่เคยพบเห็นมาก่อนชิ้นนี้ภายในตัวเรือ จั่วม่อตัดสินใจอย่างเฉียบขาด ร่ายเวทวิชาใส่กงซุนชาในบัดดล“เจ้าบัญชาการพวกมัน” หลังจากเล่นหมากรุกสงคราม จั่วม่อตระหนักว่าศิษย์น้องกงซุนมีพรสรรค์ด้านนี้ จะอย่างไรสามองครักษ์เกราะทองอยู่ในมือมัน ก็ใช้การอะไรไม่ได้มากนัก มิสู้ยกให้ศิษย์น้องเป็นผู้ควบคุมจะดีกว่ากงซุนชางงงันวูบ แต่ในทันทีที่มันรับอำนาจบัญชาการสามองครักษ์เกราะทอง ในจิตสำนึกของมัน การเชื่อมโยงกับ
