งสือในกลุ่มดาวยี่สิบแปดดวงบนเพดานก็เปล่งแสงเจิดจ้าตามกัน ห้องท้องเรือสว่างไสวราวกับเวลากลางวัน
วู้ม วู้ม วู้ม! ตัวเรือสั่นสะเทือนเล็กน้อย ภายใต้การเร่งความเร็วเต็มที่ แรงกดดันที่ตัวเรือต้องแบกรับบรรลุถึงระดับที่น่าสะพรึงกลัวยิ่ง!เหตุเปลี่ยนแปลงอุบัติขึ้นอย่างกะทันหัน สะกิดเตือนอีกสองคนให้รู้สึกตัวฉุนอวี๋เฉิงเงยหน้าขึ้นอย่างสับสนมึนงง กงซุนชาใบหน้ายังแดงซ่านด้วยร่องรอยของความตื่นเต้นเร้าใจ ที่แตกต่างก็คือ กงซุนชามีปฎิกิริยาตอบสนองในทันที ความเร็วปานสายฟั้าแลบของเรือเมล็ดอินทผลัมทำให้มันตื่นตระหนก“รวดเร็วยิ่ง! เรือกลายเป็นรวดเร็วถึงเพียงนี้ตั้งแต่เมื่อใด?” มันไม่ได้แตกตื่นลนลานเดินตรงเข้ามาหาจั่วม่อด้วยสีหน้าอยากรู้อยากเห็น“นี่ไม่ใช่เวลาจะมามัวสนทนาเรื่องนี้” จั่วม่อกล่าวเสียงต่ำลึก “มีบางสิ่งบางอย่างเกิดขึ้น”“เรื่องอันใด?” กงซุนชาใบหน้ายังอยากรู้อยากเห็น แต่พอหันไปมองด้านนอกเรือเท่านั้นเอง สีหน้าก็แปรเปลี่ยนอย่างฉับพลันไม่ไกลจากลำเรือ เห็นดวงตาอันดุร้ายขนาดเท่าโคมไฟคู่หนึ่ง จ้องมองมายังเรือเมล็ดอินทผลัมอย่างเยือกเย็นเมื่อทั้งสองคนมองไปยังร่างของเจ้าของดวงตา อดสูดลมหายใจอย่างหนาวเหน็บไม่ได้เห็นเงามหึมาน่าสะท้านใจปรากฎขึ้นในครรลองสายตาของทุกคน ประหนึ่งภูเขาที่เต็มไปด้วยน้ำสีดำมืดไหลเวียนอยู่รอบกายอย่างไม่หยุดยั้ง แตกต่างจากกระแสน้ำโดยรอบอย่างชัดเจน ดวงตาคู่นั้นอำมหิตไร้ความรู้สึก ส่อง
