บา จั่วม่อรู้สึกโลกเบื้องหน้าแปรเปลี่ยนไปอย่างกะทันหันทุกสรรพสิ่งในครรลองสายตามันกลายเป็นโลกสีเทาขาวผีเสื้อลายสายรุ้งส่งคำอธิบายอันเลือนรางมาให้ จั่วม่อค่อยเข้าใจ ที่เรียกว่าเนตรสีรุ้งเป็นดวงตาสำหรับตรวจจับพิษ สามารถใช้แยกแยะอันตรายของสิ่งที่มีพิษร้ายได้
จั่วม่อไม่ได้ฝึกฝีมือวิถีพิษ ดังนั้นเวทวิชานี้แทบไม่มีประโยชน์สำหรับมัน ทางเดียวที่มันอาจจะพอใช้งานได้บ้างคือใช้ในการหลอมกลั่นโอสถเทียบกับเนตรสีรุ้งแล้ว พิษลวงตากลับน่าสนใจกว่ามาก พิษลวงตามีความสามารถตามชื่อของมัน คือใช้สร้างภาพลวงตา จั่วม่อสนอกสนใจยิ่ง มันคิดถึงประโยชน์ใช้สอยของเวทวิชานี้ขึ้นมาได้ทันที หากมันอยู่ในขบวนค่ายกลลวงตา ลอบสอดแทรกพิษลวงตาลงไปสักสองสามชุด ไม่ว่าผู้ใดก็ยากจะแยกแยะภาพลวงตาหลากชนิดเหล่านี้ได้แต่หากเทียบเวทวิชาทั้งสามชนิดของผีเสื้อลายสายรุ้ง วิชาที่จั่วม่อเห็นว่าสำคัญที่สุดกลับเป็นวิชาที่สาม แปรเปลี่ยนพิษ! แทนที่จะเรียกแปรเปลี่ยนพิษว่าเวทวิชา มิสู้บอกว่าเป็นพรสวรรค์ตามธรรมชาติ ตามคำอธิบายของฉุนอวี๋เฉิง ตราบเท่าที่ปั้อนอาหารพิษให้แก่ผีเสื้อลายสายรุ้ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งพิษร้ายระดับสูงทั้งหลาย เมื่อสั่งสมไว้จนถึงระดับที่กำหนด ผีเสื้อลายสายรุ้งจะสามารถวิวัฒนาการตัวเอง เข้าสู่ระดับที่สูงขึ้นเมื่อระดับสูงขึ้น สติปัญญาของผีเสื้อปราณก็จะเพิ่มสูงขึ้น กระทั่งอาจได้รับเวทวิชาเพิ่มขึ้น แต่น่าเสียดายที่จั่วม่อไม่เคยสนใจเรื
