ไม่ง่ายที่จะควบคุมแล้วในเรื่องของจิงสือ จั่วม่อกระตือรือร้นกว่าผู้ใด เก่งกล้ากว่าผู้ใด มิหนำซ้ำสมองยังคิดคำนวณรวดเร็วกว่าผู้ใด“นั่นง่ายดายยิ่ง เราจะจ้างเซียนกระบี่ด่านหนิงม่ายมาเป็นพวก หนึ่งร้อยชิ้นจิงสือระดับสามต่อวัน ด้วยราคานี้ เราสามารถจ้างเซียนกระบี่ด่านหนิงม่ายได้มากมาย”จั่วม่อหัวร่อเยาะ “ตอนนี้ข้าก็เป็นหนิงม่าย ข้ายังสามารถขยายค่ายกลขบวนใหญ่ได้อีก”“ผู้ใดไม่จ่ายจิงสือ เกอจะบดขยี้ดวงวิญญาณมัน!” จั่วม่อกล่าวอย่างดุร้ายกงซุนชาดวงตาเป็นประกาย ขณะที่ฉุนอวี๋เฉิงใบหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึงหงหยางเห็นเกาะเล็กๆ ปรากฏอยู่เบื้องหน้า ค่อยระบายลมหายใจอย่างโล่งอกไม่ใช่แค่มันคนเดียว กระทั่งสิบผู้คุ้มกันที่ด้านหลังก็ถอนใจยาวพร้อมกัน การเดินทางยาวนานเหน็ดเหนื่อยยิ่ง เมื่อมาถึงเกาะเล็กๆ แห่งนี้ พวกมันในที่สุดก็จะได้หยุดพักผ่อนสักระยะ“นั่นสมควรเป็นเกาะแมกไม้รกร้าง พวกเราสามารถใช้พื้นที่พักผ่อนฟืนฟูเรี่ยวแรงอีกสองวันให้หลัง เราค่อยข้ามแม่น้ำอาณาจักร” หงหยางสั่งการสิบผู้คุ้มกันยังคงรายล้อมรอบกายเพื่อปกปั้องมัน ขณะที่ทั้งกลุ่มมุ่งหน้าลงไปยังเกาะแมกไม้รกร้างหงหยางเป็นผู้ดูแลร้านค้าของหอการค้าขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง ถูกส่งไปประจำการยังอาณาจักรนภาจันทร์ มันได้รับคำสั่งจากหอการค้าอย่างปัจจุบันทันด่วน ให้นำจิงสือและยุทธภัณฑ์เวทที่สำคัญทั้งหมดออกจากร้านค้าในอาณาจักรนภาจันทร์ แล้วให้มุ่งไปยังอาณาจักรขุนเขาน้อย
