ั้งคราว ต่างจากที่พวกมันคาดคิดไว้อยู่บ้างบนเกาะแมกไม้รกร้างที่แท้ไม่ได้มีแค่จั่วม่อคนเดียว แต่ยังมีศิษย์สำนักกระบี่สุญตาคนอื่นๆ อยู่ด้วย เพียงแต่ว่าศิษย์ผู้อื่นล้วนเป็นซิวเจ่อสายการผลิตทั้งหมดในตอนแรกเริ่ม ศิษย์สำนักสุญตาเหล่านี้ยังคอยชำเลืองมองคนทั้งสามเป็นระยะ แต่พอนานๆ ไป พวกมันก็หันไปยุ่งอยู่กับหน้าที่การงานของตนเกาะแมกไม้รกร้างดูสงบสุข แต่พื้นที่สำคัญหลายแห่งถูกปกคลุมไปด้วยเมฆขาวเพื่อไม่ให้มองเห็นภายใน ก้อนเมฆเหล่านี้ยังเป็นสิ่งที่ช่วยยืนยันได้ว่า ค่ายกลขบวนใหญ่บนเกาะแมกไม้รกร้างไม่ได้รับความเสียหายร้ายแรงแต่อย่างใดกุ่ยฟงรู้สึกว่าจั่วม่อยิ่งลี้ลับมากขึ้นทุกที มันรู้สึกงุนงงสงสัยอยู่บ้าง ว่าไฉนสำนักกระบี่สุญตาจึงส่งศิษย์เอกที่มีความสำคัญเช่นนี้มายังสถานที่อันโดดเดี่ยวเปลี่ยวร้างเยี่ยงนี้? เป็นเพราะพวกมันเชื่อมั่นในตัวจั่วม่อกระนั้นหรือ?มันกลับไม่คิดเช่นนั้น แน่นอนว่าเกาะแมกไม้รกร้างมีความสำคัญมากอย่างไม่ต้องสงสัย แต่ไม่ว่าพวกมันจะมีความเชื่อมั่นในตัวจั่วม่อสักเพียงใด ผู้อาวุโสเหล่านั้นก็ไม่สมควรตระหนี่ที่จะส่งศิษย์ที่มีพลังฝีมือเข้มแข็งมากับจั่วม่อสักหลายคนด้วยศิษย์ที่มีความสำเร็จถึงขั้นนี้ มันไม่เชื่อว่าสำนักใดจะยินยอมสูญเสียไปแต่ในความเป็นจริง จั่วม่อก็กำลังเฝั้าปกปั้องเกาะแมกไม้รกร้างตามลำพังจริงๆ นี่ทำให้กุ่ยฟงรู้สึกว่าจั่วม่อคล้ายถูกเนรเทศมาเสียมากกว่ากองโจรลมดำถูกสังหารสิ
