?” จั่วม่อมีทีท่าไม่เชื่อถือ“คนชนบทไม่รู้ความอย่างเจ้าย่อมไม่เคยพบเห็นสินค้าชั้นสูงเช่นนี้!” ผูเยาใบหน้าเต็มไปด้วยความดูถูกเหยียดหยาม แล้วกระดิกนิ้วคราหนึ่งทันใดนั้น หนึ่งในองครักษ์เกราะทองที่ยืนอยู่ด้านหลังมันพลันหายวับไปฮ่า!” เสียงตวาดลึกล้ำดังสะท้านสะเทือนจั่วม่อรู้สึกสายตากระจ่างจ้า แสงสีแดงสดใสเจิดจรัสจนมันต้องหรี่ตาลงลำแสงกระบี่สีแดงสุดอหังการสว่างวาบ กระบี่นี้คล้ายฉีกอากาศธาตุเป็นทางยาวพลังสภาวะโหดร้ายรุนแรงและแผดเผา อัดแน่นอยู่ทุกตารางนิ้วในบริเวณรอบข้างจั่วม่อแตกตื่นสุดระงับ เส้นขนลุกชี้ชัน ความรู้สึกอันตรายอย่างลึกล้ำประหนึ่งเมฆดำที่เต็มไปด้วยตะกั่ว กดทับลงในใจ ชวนอึดอัดขัดข้องยิ่งลำแสงกระบี่วาบขึ้นแล้วหายวับไปโดยไม่มีวี่แววล่วงหน้า!ไม่ทราบตั้งแต่เมื่อใด องครักษ์เกราะทองผู้นั้นกลับไปยืนนิ่งอยู่ที่เดิม ราวกับไม่เคยขยับเคลื่อนไหวมาก่อนเวลานี้เองจั่วม่อพลันได้ยินเสียง ‘ซี่’ แผ่วเบาตามมา แตกต่างจากความเจิดจ้าตระการตาของแสงกระบี่ สุ้มเสียงกระบี่กลับแผ่วจางจนแทบจะไม่มีอยู่จริงจั่วม่อตะลึงลาน!(*มังกรเขียว หรือชางหลงแห่งทิศตะวันออก หนึ่งในสี่สัตว์เทพในตำนานจีน)
