อ มันเคยประมือกับจั่วม่อมาก่อน ไม่ว่ามองจากมุมใดจั่วม่อก็ไม่สมควรเติบโตไปถึงจุดที่สามารถสังหารกองโจรลมดำทั้งกลุ่มได้ด้วยตัวคนเดียวหากเป็นเหวยเสิ้ง มันอาจรู้สึกว่าเป็นไปได้อยู่บ้างฉางเหิงดูสงบเยือกเย็นกว่ามาก แม้แต่แสงในดวงตาก็มืดมัวลงไม่น้อย มันคล้ายขบคิดอะไรบางอย่างจั่วม่อไม่ได้ล่วงรู้ว่ามีผู้คนเฝั้าจับตาดูมันอยู่ มันกำลังพึงพอใจกับการตรวจนับสินสงครามของมัน เจดีย์น้อยสังเกตการณ์อย่างหิวโหยอยู่ด้านข้าง นกโง่วิ่งออกมาชมดู แต่นกโง่รักษาท่าทีได้ดีกว่าเจดีย์น้อย นางเชิดคอสูงชัน ก้าวเดินอย่างเย่อหยิ่งด้วยฝีเท้านกเล็กๆ ของนาง ทำท่าราวกับว่าจิงสือเป็นของสกปรก แต่การชายตามองด้วยหางตาเป็นครั้งคราวกลับเปิดเผยจุดมุ่งหมายอันชั่วร้ายของนางออกมา ส่วนเจ้าดำน้อยมุดเข้าไปในภูเขาสมบัติเล็กๆ นี้ ไม่ยอมออกมาอีกเลยเหล่าศิษย์น้องก็ออกมาจากที่ซ่อน พวกมันรู้สึกราวกับกำลังฝันไปพวกมันแวบแรกเห็นศิษย์พี่จั่วม่อ ยังไม่ทันจะแสดงความซาบซึ้งยินดี ก็เหลือบไปเห็นจิงสือกับยุทธภัณฑ์เวทกองโตเท่าภูเขา!หลังจากนั้น พวกมันก็ยืนแข็งทื่อเป็นก้อนหินไปเลยจั่วม่อดวงตาเป็นประกายเจิดจ้า น้ำลายไหลย้อยลงมาจากมุมปาก โดยที่มันไม่คิดจะปาดเช็ดสิ่งของที่ดี! นี่ก็สิ่งของที่ดี!มันหยิบอันหนึ่งขึ้นมาดู จากนั้นหันไปหยิบอีกอัน นัยน์ตาเคลิบเคลิ้มมึนเมาบางครั้งก็หัวร่อออกมาดุจเสียสติอย่างไรก็ตาม จั่วม่อเป็นคนยึดหลักความเป็นจริงอย่างมาก ตัดสินใ
