โจวหานแตกสลายลงในสายลม ทิ้งไว้เพียงยุทธภัณฑ์เวทไม่กี่ชิ้น พัดร้อยพิษกับหมอกพิษถูกมุกหยินประลัยกัลปแช่แข็งกลายเป็นเศษน้ำแข็ง ตามด้วยผุกร่อนไปอย่างรวดเร็ว จั่วม่อไม่รู้สึกเสียดายแม้แต่น้อย พัดที่มีพิษร้ายไม่มีผู้ใดชมชอบ มิหนำซ้ำยุทธภัณฑ์เวทไม่กี่ชิ้นที่เหลืออยู่ ดูจากสภาพความแวววาวแล้ว ล้วนเป็นสิ่งที่ดีมากน่าเสียดายที่ไม่มีเวลามาชื่นชมพวกมันทีละชิ้น ดังนั้นจั่วม่อโยนทั้งหมดลงไปในแหวนจั่วม่ออดทอดถอนไม่ได้ สิ่งที่ชวนทอดถอนไม่ใช่พลังของมุกหยินประลัยกัลป ไม่น่าแปลกใจเลยที่ท่านเจ้าสำนักกับเหล่าอาจารย์ลุงชอบเอ่ยประโยค ‘พวกเราเป็นเซียนกระบี่ สิ่งที่เราต้องการ เราจะช่วงชิงมาด้วยกระบี่ของเรา!’ จนติดปากการต่อสู้เป็นหนึ่งในวิธีที่เร็วที่สุดในการสะสมความมั่งคั่ง!มันเพิ่งจะสังหารหนิงม่ายไปสองคน แต่ยุทธภัณฑ์เวทกับจิงสือที่ได้รับ ก็มากพอจะทำให้มันรู้สึกว่ากระเปั๋าเงินของมันโปั่งพองด้วยการหนุนเสริมจากมุกหยินประลัยกัลปอันทรงพลัง รวมกับแรงกระตุ้นจากผลกำไรมหาศาล จั่วม่อดวงตาเปลี่ยนเป็นแดงฉานจั่วม่อเหลือบมองกองโจรคนอื่นๆ สายตาของมันราวกับกำลังมองดูฝูงลูกแกะที่อวบอ้วนน่าอร่อยยิ่ง!โอ้ จิงสือมากมาย!ในเวลานี้เอง ห่วงเสียงพุทธะพลันเปล่งเสียงกังวาน แสงสีทองเจิดจ้าฉายส่องออกมาในค่ายกล ตรงขึ้นสู่ท้องฟั้าจั่วม่อในดวงตาทอแววปิติยินดี ห่วงเสียงพุทธะผ่านการกลั่นเกลาเสร็จสมบูรณ์!ห่วงเสียงพุทธะเปลี่ยนจากสีแดงเป็นส
