กสุดระงับ แทบไม่อยากเชื่อ ชนชั้นจู้จีจะใช้เวทวิชาร้ายกาจน่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้ได้อย่างไร?พลังสภาวะทำลายล้างอันไพศาล แทบกระชากขวัญวิญญาณของมันไป!แต่จางห่าวผ่านการเข่นฆ่าสังหารนับครั้งไม่ถ้วน เพาะสร้างนิสัยดุร้ายเผ็ดร้อน รู้ว่าเวลานี้ไม่อาจล่าถอย ขอเพียงในใจมันมีความคิดล่าถอยสักส่วนเสี้ยว เกรงว่านอกจากไม่อาจหลบหนีได้ ยังจะตกตายเร็วขึ้นกว่าเดิมเสียอีก! คิดยืนหยัดใต้กระแสสังหาร มันต้องเผชิญหน้ากับกระบวนท่านี้ตรงๆ มีเพียงค้นหาทางรอดในจุดแตกดับ มันจึงจะมีโอกาสเอาชีวิตรอดได้ความเชื่อมั่นทั้งมวล ความทระนงถือดีทั้งมวล ต่อหน้าสายฟั้าแกร่งภูตหยางอันเกรียงไกร ก็เป็นได้เพียงฝุั่นธุลีจางห่าวไม่ผิดอันใดกับหมาปั่าจนตรอก กระตุ้นความดุร้ายกระหายเลือดทั้งมวลออกมาดวงตามันถลึงกว้าง ผมเผ้าลุกชี้ชัน ม่านแสงสีแดงบนร่างยิ่งหนาข้นจนคล้ายโลหิตสดๆ กระบี่หนักในมือก็คล้ายรับรู้การตัดสินใจของผู้เป็นนาย เปล่งแสงเจิดจ้ายิ่งกว่าเดิมท่ามกลางแสงสีแดงสว่างไสว มีร่องรอยสีดำเพิ่มขึ้นมาแสงสีแดงปนดำสาดประกายวูบหนึ่ง สายโซ่สีน้ำเงินที่รัดพันทั่วร่างมัน ขาดสะบั้นลงทันทีจางห่าวชูกระบี่หนักขึ้นเหนือศีรษะ โดยมีร่างของมันเป็นจุดศูนย์กลาง พลังสภาวะอันไพศาลพลันระเบิดออกมา กวาดซัดไปทั่วสี่ทิศแปดทาง! ไม่ต้องสงสัยเลยว่ากระบี่ถัดไปของมัน จะสามารถผ่าภูผาได้จริงๆ!“ฆ่า!” จางห่าวรูปโฉมไม่ผิดอันใดกับคนเสียสติ เสียงตวาดด้วยโทสะดังกึกก้อง
