ในชั่วพริบตาจั่วม่อจ้องมองเมฆดำตาเขม็ง ในหมู่คนทั้งห้า นับเมฆดำกับคนถือเคียวโซ่อันตรายที่สุด ส่วนเซียนกระบี่สามคนนั้นแทบไม่เป็นภัยคุกคามใดๆ พวกมันทั้งสามไม่มีผู้ใดเข้าใจเจตจำนงกระบี่ ในสายตาของจั่วม่อ ปราณกระบี่สามเล่มนี้เป็นแค่เรื่องยิบย่อย ไม่สลักสำคัญสักนิดสำหรับจั่วม่อ กลุ่มเมฆดำให้ความรู้สึกคุ้นเคยอยู่บ้าง มีส่วนคลับคล้ายภูตโลหิตในถ้ำกระบี่ไม่น้อย แฝงบรรยากาศทั้งมืดมนและหม่นมัวจั่วม่อจิตใจกระจ่างแจ้ง กระบี่บินทั้งสามเล่มแม้มาจากทิศทางที่แตกต่าง แต่มุ่งเปั้ามายังทรวงอกของมันเป็นจุดเดียว จั่วม่อพลิ้วกายวูบหนึ่ง หลบหลีกจากกระบี่บินทั้งสามยังคงจ้องมองเมฆดำไม่วางตา ความคิดหมุนเร็วรี่ นึกหาวิธีรับมือเมฆดำอันน่าขนพองสยองเกล้า คนที่กวัดแกว่งธงดำซ่อนตัวอยู่เบื้องหลังคนอื่นๆ คิดโจมตีคนผู้นั้นโดยตรง ไม่เข้ากับความเป็นจริงอยู่บ้างซิวเจ่อที่ถือเคียวโซ่ยังไม่ขยับ มันประหนึ่งนายพรานมากประสบการณ์ ซุ่มอดทนรอคอยให้จั่วม่อเผยจุดอ่อนออกมาหมู่เมฆดำไม่รวดเร็วเท่าใด แต่ขอบเขตแผ่กว้างไพศาล ยากจะหลบเลี่ยงพ้น ปราณกระบี่ที่โหมจู่โจมเข้าไป ไม่อาจหยุดยั้งมันได้แม้แต่น้อยสิ่งของอันใด รับมือยากเสียจริง!จั่วม่อรู้สึกศีรษะพองโตไกลออกไป ฟูั่ฟงกับพวกคล้ายนั่งสบายอยู่บนภู ชมดูพยัคฆ์กัดกัน แต่เมื่อฟูั่ฟงเห็นธงดำผืนน้อย ต้องเผยสีหน้าประหลาดใจเล็กน้อย “ธงโลหิตดำ? ยังมีผู้คนสร้างของเช่นนี้อีก?” มันเพ่งมองอย่างละเอีย
