เนิบนาบนี่มันจงใจ… เจ้าผู้นี้จงใจก่อกวนชัดๆ! จั่วม่อกัดฟันอย่างขุ่นแค้น“โอ้ รอประเดี๋ยว รอประเดี๋ยว ข้านึกได้แล้ว เจ้าสิ่งนี้กลัวไฟ”จั่วม่อสะท้านขึ้นคราหนึ่ง กลัวไฟ? นั่นง่ายเกินไปแล้ว!ในมือมันตอนนี้ไหนเลยจะขาดแคลนไฟ!จั่วม่อสะบัดมือวูบ กล่องประณีตปรากฏขึ้นในมือการกระทำของจั่วม่อดึงดูดสายตาทุกผู้คนมายังมันเป็นจุดเดียวนั่นมันอะไรกัน?ท่ามสายสายตาอยากรู้อยากเห็นมากมาย จั่วม่อขว้างกล่องหยกใส่หมู่เมฆดำซิวเจ่อเจ้าของธงดำแค่นหัวร่ออย่างเย็นชา เร่งเร้าพลังปราณไปยังธงดำในมือ กลุ่มเมฆดำยิ่งหนาหนักและดำมืดกว่าเดิม ราวกับน้ำหมึกเหนียวข้น ส่งกลิ่นน่าสะอิดสะเอียดออกไปทั้งสี่ทิศแปดทางธงหยินลี้ลับของมันหลอมสร้างจากวิธีลับที่มันพบในเศษม้วนหยก เป็นยุทธภัณฑ์เวทต้องสาปที่ลงมือคราใดล้วนประสบผลเห็นอีกฝั่ายโยนกล่องหยกเข้ามา ในใจมันยิ้มเยาะหยัน สิ่งที่ธงสุญตาปลดปล่อยออกมาล้วนเป็นปราณกระบี่ เมฆดำของมันไร้รูปร่าง ดังนั้นไม่ได้รับผลกระทบใดเจ้าใช้ยุทธภัณฑ์เวทข้าไม่กลัว กลัวแต่เจ้าจะไม่ใช้!ดวงตามันเป็นประกายวิบวับ คล้ายเห็นเหยื่อก้าวลงสู่กับดักกล่องหยกใบเล็กๆ ลอยพลิกหมุนไปในอากาศ ดึงดูดความสนใจของทุกคนกล่องหยกนี้จั่วม่อซัดมาสุดแรงกำลัง ภายในชั่วพริบตา ก็พุ่งหายลับเข้าไปในหมู่เมฆดำซิวเจ่อถือเคียวโซ่สั่นศีรษะ เสียดายเล็กน้อยที่ไม่ได้มีโอกาสลงมือ มันรู้จักอานุภาพธงดำของสหายของมันดี ไม่ว่าจะป็นยุทธภัณฑ์เวทชนิดใด หา
