ย่างยิ่งโชคยังดี ที่ในกลุ่มคนเหล่านั้นไม่มียอดฝีมือด่านจินตัน!จั่วม่อจ้องมองกลุ่มซิวเจ่อที่ประชิดใกล้เข้ามา อดประสาทเสียเล็กน้อยไม่ได้ นี่เป็นครั้งแรกที่มันต้องรับมือผู้คนจำนวนมากเพียงลำพัง อีกฝั่ายเห็นได้ชัดว่าไม่ได้มาด้วยเจตนาดีอย่างไรก็ตาม แม้ว่าจะตึงเครียดประสาทเสีย แต่ในใจไม่ได้ลนลานแม้แต่น้อย จิตใจกระจ่างแจ้งอย่างพิสดาร ขอเพียงอีกฝั่ายมีทีท่าว่าจะลงมือ มันจะเปิดฉากโจมตีสุดกำลังดุจสายฟั้าโหมฟาดอย่างไม่ลังเล!ธงสุญตาแผ่พุ่งพลังสภาวะสยบฟั้าดิน เหล่าผู้มาพลันหยุดชะงักค้างกลางอากาศกลายเป็นเผชิญหน้าแต่ไกลจางห่าวมองไปยังธงดำ สีหน้าลังเลใจโจวหานใบหน้าบิดเบี้ยว ในดวงตาข้างเดียวเต็มไปด้วยความคียดแค้นชิงชังอย่างลึกล้ำ สองมือกำแน่นจนกระดูกแทบแตกเว่ยหยงหน้าซีดเผือด ร่างผอมบางดุจลำไม้ไผ่สั่นเทา คนอื่นๆ พอเห็นธงอันสยบขวัญผืนนั้น พวกมันคล้ายพบเห็นผีสาง ใบหน้าทอแววประหวั่นพรั่นพรึงอย่างลึกล้ำ ร่างสั่นระริก ผวาถอยหลังไปอย่างไม่อาจควบคุมตัวเองชั่วขณะนั้น ขบวนทัพเจ็ดสิบกว่าคนตกอยู่ในความเงียบสงัดอันแปลกประหลาด“พี่ใหญ่! น้องชายผู้นี้ติดตามท่านมาสิบกว่าปี ท่านย่อมล่วงรู้นิสัยใจคอของข้าดีน้องชายผู้นี้ไม่ต้องการฉุดลากทุกคนลงมาด้วย แค้นมีเปั้า หนี้มีเจ้าหนี้ หนี้แค้นของข้าข้าจะชำระสะสางด้วยตัวเอง พี่ใหญ่ขออย่าได้ห้ามปรามข้า!” โจวหานสุ้มเสียงแหบพร่าดุจดังแว่วมาจากขุมนรกเก้าชั้น ทุกคนพอฟังล้วนสีหน้าแปรเ
