่อให้มันขวัญกล้าบังอาจกว่านี้ ยังไม่กล้าหยิบฉวยธงใหญ่ผืนนี้ติดตัวไปด้วย สัญลักษณ์ของสำนักมักจะมีรอยประทับวิญญาณอันพิเศษเฉพาะอยู่ในตัว หากครอบครองไว้เท่ากับบอกต่อผู้อื่นว่าพวกมันอยู่ที่ใด สำนักกระบี่สุญตาเพียงส่งจินตันมาคนหนึ่ง ก็เพียงพอจะกลบฝังพวกมันได้ทั้งกลุ่มจางห่าวสูดลมหายใจลึก ดวงตาสาดประกายดุร้ายหมายขวัญ กล่าวอย่างชิงชังรังเกียจ “เจ้าว่าอะไร? กองโจรของพวกเราเผชิญลมฝนมาด้วยกันตั้งเท่าไร พวกเราล้วนเป็นครอบครัวมารดามัน! สำนักกระบี่สุญตาอาจร้ายกาจ! เราอาจฆ่าพวกมันไม่ได้! แต่พวกเราไม่สามารถทำตัวอ่อนแอ! คราวก่อนพวกเราถูกหยามอัปยศถึงเพียงนั้น หากกระทั่งทารกน้อยผู้เดียวยังไม่มีปัญญาจัดการ จะเอาหน้ามารดามันไปไว้ที่ใด!”จางห่าวกวาดตามองเหล่าสมุน เห็นหลายคนมีสีหน้าละอายใจ ใช่ สำนักกระบี่สุญตาร้ายกาจจริงดังว่า แต่หากกระทั่งศิษย์ผู้เดียวพวกมันยังต้องหลบเลี่ยง หากข่าวแพร่สะพัดออกไป เกรงว่าศักดิ์ศรีหน้าตาของกองโจรลมดำคงไม่มีหลงเหลืออีกแล้ว!จางห่าวสุ้มเสียงอ่อนลงเล็กน้อย “เบิกตาดู! ที่นี่ที่ใด? ที่นี่คือริมขอบแม่น้ำอาณาจักร! ขอเพียงข้ามผ่านแม่น้ำอาณาจักรไป จะเป็นอาณาจักรขุนเขาน้อย! สำนักกระบี่สุญตาย่อมแข็งแกร่ง! แล้วเป็นไร? พวกมันสามารถวิ่งข้ามมาอาละวาดในอาณาจักรขุนเขาน้อยได้ตามอำเภอใจหรือ? ฮ่าฮ่า หากพวกมันกล้ามาจริงๆ แมวตัวไหนจะเสนอหน้าออกไป พวกเราไม่รู้จักหลบซ่อนตัวหรือ? พวกมันยังจะหาเราได้
