างใหญ่ที่ด้านหน้าสุด ถลึงตาโปนโตดุจกระดิ่งของมันเว่ยหยงอดไม่ได้ต้องผงะถอยหลังไปหนึ่งช่วงตัว บุรุษร่างใหญ่ที่เบื้องหน้าเรียกว่าจางห่าวอารมณ์วู่วามปานเปลวเพลิง ศีรษะล้านเลี่ยน ดวงตาดุร้ายอำมหิต“ไม่ใช่แค่อาณาจักรขุนเขาน้อย ต่อให้พวกมันหลบหนีไปสุดขอบโลก ข้าก็จะไม่ปล่อยให้พวกมันหลุดรอดไปได้!” บุรุษร่างใหญ่ดวงตาสาดประกายเหี้ยมโหด “กล้าเล่นกับบิดา บิดาจะถลกหนังพวกมัน!”“ใช่ใช่ใช่” เว่ยหยงรีบผงกศีรษะระรัว“ฮี่ฮี่ เด็กน้อยทั้งสามมีวาสนายิ่ง ถึงกับค้นพบเขตแดนลับแห่งหนึ่ง ดูจากท่าทีของพวกมัน สมควรเก็บเกี่ยวได้เป็นกอบเป็นกำ” บุรุษขาพิการตาเดียวหัวร่อเย็นเยียบ มันเรียกว่าโจวหาน ในกลุ่มนี้จัดอยู่ลำดับสอง“มีวาสนา? เป็นวาสนาของพวกเราต่างหาก!” จางห่าวดวงตาทอแววละโมบ ส่งเสียงตะโกน “พี่น้องทั้งหลาย หากพวกเราต้องการร่ำรวย ก็ต้องลงทุนลงแรงให้มากกว่านี้! เขตแดนลับ! ฮ่า เขตแดนลับอันอุดมสมบูรณ์! เสร็จสิ้นงานนี้ ทุกคนสามารถปลดเกษียณได้! พวกเจ้าทั้งหลายจะว่าอย่างไร!”“ฆ่าพวกมัน!”“พี่ใหญ่ อย่าห่วงเลย เนื้อส่งมาถึงปาก ผู้ใดจะปล่อยให้หลุดรอดไปได้เล่า!”“ฆ่า ฆ่า ฆ่า!”ความมั่งคั่งร่ำรวยสามารถสั่นคลอนจิตใจผู้คน สำหรับกองโจรอย่างพวกมัน ที่มีชีวิตด้วยการปล้นฆ่าฉกชิง ไม่มีสิ่งใดสามารถทำให้หวั่นไหวใจได้มากไปกว่านี้อีกแล้ว ทั้งหมดเต็มไปด้วยเจตนาสังหารล้นปรี่ ความเหนื่อยล้าจากการเดินทางไกลคล้ายบรรเทาลงไปมากโจวหานเหลือบมองเ