กของมันซ้ำแล้วซ้ำอีก จากนั้นตัดสินใจวางความโลภของมันลง พวกมันทั้งสามรู้ใจกันอย่างยากจะหาผู้ใดเทียบเทียม เมื่อพี่ใหญ่ไม่พูดอีกสองคนก็ทราบว่าพี่ใหญ่ไม่คิดลงมือ ดังนั้นพวกมันต้องระงับยับยั้งเจตนาสังหารในใจ“ชมเชยเกินไป ชมเชยเกินไป พี่ใหญ่ทุกท่านสนใจหรือไม่?” จั่วม่อถ่อมตัวแล้วย้อนถามคนชุดแดงกล่าว “แลกเปลี่ยนอย่างไร? พวกเราไม่มีจิงสือมากนัก”จั่วม่อคึกคักแจ่มใสขึ้นมาทันที กล่าวว่า “ไม่มีปัญหา” สิ่งที่มันคาดหวังมากที่สุดย่อมเป็นการแลกเปลี่ยนกับสิ่งของบางอย่างที่มีประโยชน์ใช้สอยสำหรับมัน สถานที่ผีสางดังเช่นเกาะแมกไม้รกร้างที่กระทั่งนกยังไม่อยากขับถ่ายใส่ จะให้เอาจิงสือไปใช้จ่ายที่ใด? ดังนั้นการแลกเปลี่ยนสินค้าที่มันสามารถใช้งานย่อมดีกว่ามากด้วยเหตุนี้เอง บุรุษชุดแดงนำสิ่งของออกมาวางกองซ้อนเป็นภูเขาเลากา สำหรับให้จั่วม่อเลือกสรรการแลกเปลี่ยนเป็นประเภทการค้าที่มักเกิดขึ้นบ่อยในหมู่ซิวเจ่อ เนื่องจากการค้าด้วยวิธีนี้ไม่มีบุคคลที่สามเช่นร้านค้าคอยเป็นตัวกลาง ดังนั้นกระบวนการค้าขายเช่นนี้จะทดสอบทั้งสายตา ความรอบรู้และราคาในใจของแต่ละฝั่ายสิ่งของที่คนชุดแดงนำออกมาทั้งมากมายและหลากหลาย มีทั้งยุทธภัณฑ์เวทวัตถุดิบ ไปจนถึงม้วนหยก อีกสองคนก็นำสมบัติของพวกมันออกมาแสดงให้ดูด้วยสามคนนี้ร่ำรวยยิ่ง! จั่วม่อดวงตาแดงก่ำทันที แต่ในใจหนาววูบสินค้ากองโตนี้แตกต่างหลากหลายเป็นที่สุด เห็นได้ชัดว่าไม่ได้มาจากผู้คนเ
