ำให้มันอดครั่นคร้ามระคนคลั่งไคล้ไม่ได้พอคิดถึงเรื่องนี้ มันก็เบ้ปากผูเยามักอวดโอ่ว่าตนเป็นอสูรฟั้า แต่ในเมื่อล้วนเป็นอสูรฟั้าเช่นเดียวกัน ไฉนแตกต่างกันอย่างใหญ่หลวงถึงเพียงนี้? ผูเยาแม้เคยนำวิชาหลายประเภทออกมา แต่ไม่เห็นเคยบอกเลยสักครั้ง ว่าวิชาใดเป็นวิชาที่มันคิดค้นขึ้นเองบ้าง ที่สำคัญยิ่งไปกว่านั้นจั่วม่อไม่คิดว่าผูเยามีพฤติกรรมอันสูงส่งดังเช่นที่อสูรฟั้าผู้หนึ่งพึงมี จั่วม่อถึงกับกังขาเป็นอย่างยิ่งว่าตัวตนอสูรฟั้าของผูเยานั้น เป็นการคุยโวอวดอ้างไปเองเท่านั้นเมื่อล่วงรู้วิธีการหลอมกลั่นด้วยน้ำอยู่แล้ว จั่วม่อไม่ได้ประสบปัญหาในการหลอมสร้าง ‘เมล็ดพันธุ์’ไม่กี่ชั่วยามให้หลัง ‘เมล็ดพันธุ์’ ก็ถือกำเนิดขึ้น‘เมล็ดพันธุ์’ ที่จั่วม่อรวบรวมพลังจิตสำนึกทั้งมวลหลอมสร้างขึ้นมา มีขนาดเท่าเมล็ดถั่วเหลือง บัดเดี๋ยวขยายตัว บัดเดี๋ยวหดรั้ง ราวกับกำลังหายใจเป็นจังหวะส่วนที่ยากที่สุดก็ไม่เป็นอุปสรรคอันใดต่อจั่วม่อ ตราบเท่าที่มันยืนหยัดฝึกปรือวิชาชุดนี้ทุกวัน สิบวันให้หลัง ‘เมล็ดพันธุ์’ จะงอกเงยออกมาอย่างไรก็ตาม เนื่องจากใช้จิตสำนึกทั้งมวลหลอมสร้างเป็น ‘เมล็ดพันธุ์’ เป็นเหตุให้จิตสำนึกของมันหายไป เรื่องนี้ทำให้จั่วม่อผู้พึ่งพาการใช้พลังจิตสำนึกอยู่ตลอดเวลา ต้องอึดอัดขัดข้องไม่น้อยไม่มีพลังจิตสำนึก จั่วม่อก็ไม่สามารถหลอมกลั่นโอสถ ไม่สามารถหลอมสร้างยุทธภัณฑ์ แต่สิ่งที่ทำให้มันอกสั่นขวัญแขวน คือการที่มั
