้ไม่ใช่เกลียดชังคั่งแค้นชนิดไม่ยอมอยู่ร่วมฟั้า ความสัมพันธ์ของพวกมันก็สมควรไม่ดีนักมิเช่นนั้นปั้ายหินสุสานคงไม่ต่อต้านผูเยาถึงสองครั้งสองคราขบคิดมาถึงตรงนี้ จั่วม่อทันใดนั้นก็เข้าใจจุดประสงค์บางส่วนของผูเยาผูเยาต้องการปราณพิภพเพื่ออะไรบางอย่างที่มันไม่ยอมบอก มองจากตอนนี้อาจคะเนได้ว่า ผูเยาเสนอการค้ารายนี้ ดูเหมือนจะมีเจตนาชัดเจนต่อร่างภูผาที่จั่วม่อเพิ่งบรรลุถึงแต่จั่วม่อก็ค้นพบจุดที่ย้อนแย้งในข้อสรุปนี้ทันทีหากผูเยากับปั้ายหินสุสานมีความสัมพันธ์เลวร้ายจริง เช่นนั้นทีแรกผูเยาเพียงห้ามปรามไม่ให้มันฝึกปรือวัชรสูตรน้อยก็พอ แต่ผูเยาไม่เพียงไม่ห้าม ยังเคยกล่าวว่าให้มันตั้งใจฝึกปรือให้ดี และหากผูเยาเล็งเปั้าไปยังร่างภูผาของจั่วม่อจริง ผูเยาก็ฝีมือและวิธีการจัดการกับมันมากเกินพอผูเยาไม่ใช่คนใจกว้าง เจ้าผู้นี้มีบุญคุณอาจไม่ทดแทน แต่มีแค้นจะต้องชำระอย่างแน่นอน ไม่ว่าผู้ใดมีความแค้นกับมัน จะต้องเผชิญกับวิบากกรรมจากเล่ห์เพทุบายของมัน ผูเยาจะไม่ยอมให้อภัยศัตรูของมัน ทั้งยังไม่ให้โอกาสพักฟืนคืนสภาพส่วนตัวจั่วม่อเอง มันไม่คิดว่าตัวมันจะอยู่ตรงกลางระหว่างคนทั้งสอง ทั้งไม่คิดว่าจะส่งผลกระทบอันใดต่อพวกมันยิ่งครุ่นคิดลึกลงไปเท่าใด จั่วม่อก็ยิ่งสับสนงุนงงมากขึ้นเท่านั้นมึนๆ งงๆ อยู่ครู่ใหญ่ จากนั้นโยนความคิดเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างผูเยากับปั้ายหินสุสานทิ้งไป สิ่งที่มันจำเป็นต้องพิจารณาจริงๆ คือทางเ
