ด้อย่างง่ายดายดุจพลิกฝั่ามือ”“อ้อ” จั่วม่อไม่สะทกสะท้าน“นี่เป็นศาสตร์วิชาลับเรียกว่า ‘มหาหัตถ์พันใบ’ พลังจิตสำนึกของเจ้าแม้ไม่อ่อนด้อย แต่ทักษะใช้งานย่ำแย่ยิ่ง ไม่สามารถสำแดงพลังที่แท้จริงออกมาได้ มหาหัตถ์พันใบสามารถชดเชยส่วนที่ขาดของเจ้าได้”“อ้อ” จั่วม่อยังคงไม่หวั่นไหวใจ“”จิตสำนึกเป็นต้นเถาวัลย์ ใบไม้พันใบกลายเป็นหัตถ์พันมือ สร้างการเปลี่ยนแปลงสารพันได้อย่างง่ายดาย มือเดียวของเจ้ากระทำได้หลายอย่าง สร้างความเปลี่ยนแปลงมากมาย ลองนึกดู เมื่อเจ้ามีหนึ่งพันมือ ผู้อื่นจะต้านทานได้อย่างไร? พละกำลังอันปั่าเถื่อนนั้นไร้ประโยชน์ กระทั่งเซียนกระบี่พวกเจ้า ปกติใช้กระบี่บินต่อสู้ แล้วสิ่งใดจะช่วยเจ้าสู้รบในระยะประชิดเล่า? นั่นก็ไร้อนาคต! พลังจิตสำนึกต่างหากจึงจะเป็นวิถีทางที่เที่ยงแท้! มรรคาสวรรค์เช่นวงล้อ เจ้าไม่สามารถควบคุมได้ แต่ขับเคลื่อนมันได้!”“เจ้าเคยกล่าวไว้เอง เยา ม๋อ ซิวเจ่อ ล้วนมีจุดเด่นของตน”ผูเยาชะงักกึก จากนั้นทำเหมือนไม่ได้ยินวาจาของจั่วม่อ กล่าวสืบต่อว่า“อ้อ ข้ายังจะสอน ‘หัตถ์พันใบน้อย’ ให้แก่เจ้าด้วย มหาหัตถ์พันใบมุ่งเน้นการเปลี่ยนแปลงที่มองไม่เห็น จับคู่กับวิชาค่ายกลของเจ้าได้อย่างยอดเยี่ยม! ส่วนหัตถ์พันใบน้อยมีสามสิบหกกระบวนท่า เจ้าสามารถเรียนรู้ได้สามกระบวนท่า สามารถใช้ปั้องกันตัว แม้ว่าเจ้าจะเป็นเพียงจู้จี ก็ไม่จำเป็นต้องกังวลกับชนชั้นหนิงม่าย”“อ้อ” จั่วม่อยังไม่ไหวติง กา
