การสร้างบ่อน้ำซึ่งมีความซับซ้อนมาก บนเกาะแมกไม้รกร้างแห่งนี้ นอกเหนือจากจั่วม่อเองแล้วไม่มีผู้ใดสามารถเข้าใจได้ อันที่จริง กระทั่งตัวมันเองก็สร้างได้เพียงบ่อฟูมฟักอสูรระดับแรกเท่านั้นฉุนอวี๋เฉิงเงยหน้าขึ้น ดวงตาเลอะเลือนมึนเมา เป็นครู่ใหญ่สายตาค่อยกลับมารวมตัว สิ่งแรกที่มันทำคือประสานมือค้อมคำนับ “ศิษย์พี่ โปรดสอนข้าด้วย!”เมื่อสามารถครอบครองปั้ายหยกงูขาวตั้งแต่อายุยี่สิบกว่าปี พรสวรรค์ของฉุนอวี๋เฉิงในด้านเพาะเลี้ยงสัตว์ปราณก็ไม่จำเป็นต้องกล่าวให้มากความ เพียงมองปราดเดียวมันก็เข้าใจมูลค่าของม้วนหยกนี้อย่างชัดแจ้งไม่ ไม่ใช่แค่ม้วนหยก แต่เป็นมูลค่าของศาสตร์วิชาชุดนี้ต่างหาก!มันเข้าใจมูลค่าของสิ่งนี้มากกว่าตัวจั่วม่อเองเสียอีก!จั่วม่อคาดไม่ผิด อันที่จริงแรงดึงดูดใจที่ม้วนหยกนี้มีต่อฉุนอวี๋เฉิง ยังร้ายแรงกว่าที่มันคิดมาก!จั่วม่อรีบประคองฉุนอวี๋เฉิงลุกขึ้น “ศิษย์น้อง อย่าได้ทำเช่นนี้ เราเป็นพี่น้องกัน ในเกาะอันแร้นแค้นแห่งนี้ ย่อมสมควรช่วยเหลือซึ่งกันและกันจึงจะถูก” ฉวยโอกาสตีเหล็กทั้งที่ยังร้อน รีบเสนอความคิด “กล่าวถึงเรื่องการเพาะเลี้ยงสัตว์ปราณ ข้าเป็นได้เพียงเด็กหิ้วรองเท้าของเจ้าเท่านั้น บ่ออสรพิษแปลงมังกรชุดนี้ อ้อ เราจะเรียกมันว่าบ่อฟูมฟักสัตว์ร้ายก็แล้วกัน ศิษย์น้องสามารถจัดการกับบ่อฟูมฟักสัตว์ร้ายเหล่านี้ได้อย่างเต็มที่ศิษย์น้องเห็นว่าอย่างไร?”ฉุนอวี๋เฉิงปิติยินดียิ่ง “ข้าไม่ต้อ
