นได้ชัดว่าในกองสิ่งของมากมายนี้ ไม่มี ‘ของว่าง‘ ที่นางชอบจั่วม่อคร้านจะสนใจตัวล้างผลาญที่รู้จักแต่การกินและเกียจคร้านนี้ มันเรียกเจดีย์ห้าสีออกมาทันทีโชคดีจริงๆ ที่เกอฝึกปรือวัชรสูตรน้อย…มองภูเขาวัตถุดิบด้านข้าง จั่วม่อสูดลมหายใจลึก โคจรเคล็ดวัชรสูตรน้อย ถอดเสื้อออก เผยให้เห็นซี่โครงสีทอง จากนั้นลงมือทำงานอย่างขันแข็งใบเหมยห้าสีถูกโยนเข้าไปทีละสิบมัด ก้อนอิฐหญ้าหอมอสรพิษจุดทองลอยละลิ่วเป็นฝนโปรย เถาวัลย์สายรุ้งมัดละสิบจินนับว่าเหน็ดเหนื่อยมากที่สุด จั่วม่อกลายเป็นจับกังเต็มตัว…ในลานน้อย จั่วม่อหลั่งเหงื่อเป็นหยาดฝน ตะโกนร้องเพลงเสียงดัง “เจดีย์ เจดีย์เจ้าเป็นวัว สิ่งที่กินคือหญ้า สิ่งที่รีดออกมาคือน้ำนม อ๊ะ อา อ๊ะ อา อ่า อ้า…”เจดีย์ห้าสีดูเหมือนมึนเมา ส่ายไปส่ายมา กินวัตถุดิบไปพลาง เต้นไปพลางจนกระทั่งวัตถุดิบชิ้นสุดท้ายถูกเจดีย์ห้าสีดูดกลืนเข้าไป เจดีย์ห้าสีพลันหงายหลังร่วงกระแทกพื้นเสียงดังกระหึ่มจั่วม่อตัวแข็งทื่อ ไม่คำนึงถึงว่ามันยังไม่ได้สวมเสื้อ ก้มลงเขี่ยเจดีย์ห้าสีที่นอนเหยียดอยู่บนพื้นดิน ไม่มีอาการตอบสนอง! คงไม่ใช่ว่ามีปัญหากินมากเกินไปหรอกใช่ไหม? มันคิดอย่างลังเลหลังจากนั้นสักครู่ เจดีย์ห้าสีกลิ้งไปกลิ้งมาบนพื้นสองสามรอบ จากนั้นส่ายโงนเงนลุกขึ้นยืน จั่วม่อค่อยโล่งใจ กล่าวพลางหัวร่อ “ฮ่า ข้านึกว่าเจ้ากินมากเกินไป ที่แท้เจ้ายังกินไม่พอ!”ไม่ทราบว่ามันได้ยินประโยคนี้หรือไม่ เ
