จะดีงามสักเพียงใดกัน!”เจดีย์ห้าสีตัวสั่นสะท้าน พยายามทำเสียงพ่นออกมาอย่างต่อเนื่องด้านหลังภูเขาสุญตาห้าร่างลอยอยู่กลางเวหา ด้านล่างของพวกมัน หุบเขาเปลี่ยนสภาพไปอย่างสิ้นเชิง“เสร็จสมบูรณ์เสียที!” หยานเล่ออดทอดถอนไม่ได้ คนอื่นๆ ก็ล้วนแล้วแต่มีท่าทีเหนื่อยล้าอู่หลิงซ่านเหรินอดกล่าวไม่ได้ “สำนักของท่านใจกว้างจริงๆ! อาคมหวงห้ามระดับนี้แม้แต่ในพื้นที่หวงห้ามของสำนักใหญ่ยังยากจะพบเห็น” สีหน้าท่าทีมันก็เหนื่อยล้าแสนสาหัสเหมือนคนอื่นๆ แต่แตกต่างจากผู้อื่นตรงที่ในความเหนื่อยล้าของมัน ยังมีความตื่นเต้นยินดีที่แทบจะไม่สามารถปิดบังขบวนค่ายกลอาคมหวงห้ามตรงหน้านี้ เป็นห้ายอดฝีมือด่านจินตันห้าคนร่วมกันสร้างขึ้น ทำลายยอดเขาไปห้าลูก กวาดล้างหุบเขาห้าแห่ง และขุดน้ำพุเก้าบ่อที่ลึกมากขบวนค่ายกลทั้งหมดกินพื้นที่มากกว่าครึ่งของภูเขาสุญตา หากนี่ไม่เรียกว่าผลงานอันยอดเยี่ยมอลังการ เช่นนั้นในอาณาจักรนภาจันทร์คงไม่มีผลงานอันยอดเยี่ยมอีกแล้ว“เพื่อเจ้าเด็กเหลือขอผู้นี้ พวกเราเสียเลือดเสียเนื้อมากมายจริงๆ!” กระทั่งบุคคลอันเยือกเย็นเช่นเผยเหยียนหราน ยังรู้สึกว่าในหัวใจมีเลือดหยาดหยดค่าตอบแทนของอู่หลิงซ่านเหริน จ่ายเป็นวัตถุดิบจำนวนมหาศาล…เพื่อการนี้ทรัพย์สินเกือบครึ่งของสำนักกระบี่สุญตาถูกนำออกมาใช้ หยานเล่อผู้รับผิดชอบด้านการเงินของสำนักสีหน้าน่าเกลียดสุดทนดู เข่นเขี้ยวเคี้ยวฟัน พลางกล่าวว่า “ข้าหวังว่าเจ้าเด็ก
