ชิ้นส่วนกระบี่สีดำอมฟั้าสี่ชิ้นลอยเรียงรายเป็นแนวตั้งอยู่ตรงหน้าซู่ ระหว่างชิ้นส่วนกระบี่แต่ละชิ้นคล้ายถูกดึงดูดด้วยพลังแม่เหล็กล่องหนชนิดหนึ่ง นางเอื้อมมือออกไปสัมผัสหนึ่งในนั้นเบาๆ อีกสามชิ้นก็เคลื่อนไหวตามไปด้วย ชิ้นส่วนกระบี่ทั้งสี่รักษาระยะห่างจากกันและกันอย่างคงที่ พวกมันแต่ละชิ้นชี้ไปในทิศทางเดียวกันราวกับเข็มทิศแววตาปลาบปลื้มยินดีของซู่ยิ่งมายิ่งเข้มข้น นางบังคับใช้ชิ้นส่วนกระบี่อย่างติดอกติดใจ ชิ้นส่วนกระบี่ทั้งสี่ยาตราทัพไปรอบๆ ไม่หยุดยั้งเสมียนร้านหอลอยร้อยวิเศษอุทานอย่างอัศจรรย์ใจ “กระบี่อันพิสดาร! สี่กระบี่รวมเป็นหนึ่ง ทั้งโจมตีทั้งปั้องกันได้ดั่งใจปรารถนา ยอดเยี่ยมอย่างแท้จริง! หากสามารถหล่อเลี้ยงฟูมฟักได้อย่างเหมาะสม กระบี่นี้ก็ยากจะคาดเดาแล้ว!”จั่วม่อเหน็ดเหนื่อย แต่จิตวิญญาณยังคงตื่นตัว เสร็จสิ้นการหลอมสร้างชิ้นส่วนกระบี่อย่างหมดจด มันพบว่าตัวเองรู้สึกปลอดโปร่งโล่งสบายมากจริงๆ“โชคดีที่ไม่ทำให้คุณหนูซู่ผิดหวัง เช่นนั้นข้าขออำลา” จั่วม่อตระเตรียมจากไปทันทีซู่พลันเอ่ยปากเรียกรั้ง “จั่วเซียนเซิงโปรดชะงักเท้า! ในงานประลองชุมนุมวิจารณ์กระบี่ข้าไม่ได้ช่วยเหลืออันใดแม้แต่น้อย แต่จั่วเซียนเซิงยังรักษาคำมั่น ช่วยข้าหลอมสร้างชิ้นส่วนกระบี่จนลุล่วง เด็กหญิงน้อยผู้นี้สำนึกขอบคุณจากใจ จั่วเซียนเซิง โปรดรับคลื่นอาสัญจันทร์ทรงกลดนี้ไปด้วยเถิด!”ในแววตานางมีแต่ความซาบซึ้งจริงใจ กับช
