ในเวลาเดียวกัน สองมือของมันก็ร่ายกระบวนท่าออกอย่างพร้อมเพรียง!ลำแสงเส้นแล้วเส้นเล่าพุ่งเข้าไปในเปลวไฟไม่ขาดสายชิ้นส่วนกระบี่สีฟั้าสดใสทันใดนั้นก็สว่างจ้า เมื่อลำแสงจากเวทวิชาพุ่งลงบนชิ้นส่วนกระบี่ ราวกับว่าลำแสงสลักลวดลายลงบนพื้นผิวของชิ้นส่วนกระบี่ มองเห็นได้ชัดเจนจั่วม่อไม่กล้าหยุดชะงัก เบิกตากว้าง เร่งเร้าพลังปราณทั่วร่าง ผมเผ้าลุกชี้ชันร่างกายประดุจวังวนอันรุนแรง พลังปราณจากค่ายกลรวบรวมปราณ ถูกกำลังที่มองไม่เห็นฉุดดึงให้ถาโถมเข้าหามันอย่างบ้าคลั่งพลังปราณมหาศาลโถมทะลักเข้าไปในร่างกายมัน แม้จะมีแผนผังปิศาจ แต่จั่วม่อยังรู้สึกเจ็บปวดไม่น้อยเรื่องราวมาถึงขั้นนี้ มันไม่มีเวลาจะมาโอดครวญ ดรรชนีของมันเร่งเร็วขึ้น เร็วขึ้นเรื่อยๆ ลำแสงจากเวทวิชาพวยพุ่งเข้าไปยังชิ้นส่วนกระบี่อย่างไม่หยุดยั้งการหลอมสร้างอย่างรุนแรงสุดขั้วนี้กินเวลาไปถึงสามชั่วยามเต็มโลหิตสายหนึ่งไหลปรี่ลงมาจากมุมปากของจั่วม่ออย่างเงียบเชียบ หลั่งรินลงพื้นดรรชนีที่รวดเร็วจนดูพร่าเลือน จู่ๆ ก็ชะงักกึกตรงหน้ามัน ลำแสงเวทวิชาสายสุดท้ายประทับใส่ชิ้นส่วนกระบี่ในเปลวไฟอย่างแม่นยำติง!ชิ้นส่วนกระบี่ครางกระหึ่ม!ชิ้นส่วนกระบี่เปล่งแสงเจิดจรัสอย่างฉับพลัน จากนั้นสลัวลง จนกระทั่งจางหายไปเห็นชิ้นส่วนกระบี่สีฟั้าปนดำชิ้นเล็กๆ ลอยนิ่งเงียบอยู่ในอากาศสิบวันให้หลังซู่ผู้เฝั้าปั้องกันอยู่นอกประตู ทันใดนั้นเงยหน้าขึ้นมอง ความเบิกบานใจระคน
