าม การต่อสู้นั้นก็เป็นสิ่งที่มันไม่เคยคาดฝันถึงมาก่อน แม้กระทั่งตอนนี้ มันยังคงรู้สึกเหมือนเป็นเพียงความฝันหากมันเข้าใจค่ายกลลึกซึ้งกว่านี้ หากการควบคุมของมันแข็งแกร่งกว่านี้ หากมันก่อตั้งค่ายกลอย่างระมัดระวังกว่านี้…การต่อสู้เช่นนั้น เป็นไปได้ที่จะปรากฏขึ้นอีกครั้ง มันสามารถลอกเลียนแบบเดิมได้อีกครั้งยิ่งไปกว่านั้น เวลานี้มันครอบครองม้วนหยกค่ายกลเริ่มต้นของคุนหลุน!ทันใดนั้น จั่วม่อเต็มไปด้วยความมั่นใจในอนาคตเสี่ยวกั่วฝึกปรือกระบี่อย่างใจลอย ศิษย์พี่ปิดด่านฝึกตน ด้วยเหตุผลบางประการเมื่อศิษย์พี่ไม่อยู่ นางคล้ายไม่ค่อยมีแรงจูงใจในการฝึกกระบี่สักเท่าใดนี่ไม่ถูกต้อง! เสี่ยวกั่วเตือนตัวเองแต่กระบี่ในมือนางยังคงหนักมาก ฝีเท้าของนางก็อ่อนปวกเปียก“เวลาฝึกปรือกระบี่เจ้าจะต้องมีสมาธิมากกว่านี้!” ทันใดนั้นเสียงดังมาจากเบื้องหลังเสี่ยวกั่วชะงักกึก หมุนตัวกลับมาทันควัน ใบหน้าผลผิงกว่อเต็มไปด้วยประหลาดใจระคนเบิกบาน “ศิษย์พี่!”จั่วม่อเคาะหัวเสี่ยวกั่วเบาๆ วางท่าเยี่ยงศิษย์พี่ สั่งสอนว่า “ฝึกกระบี่ไม่มีสมาธิ เจ้าเล่นหมากกระดานอยู่หรือไร? ดูกระบี่ของเจ้าสิ อ่อนแอมาก เลียนแบบได้แต่ท่วงท่า…”เห็นศิษย์พี่พูดพล่ามเจื้อยแจ้วไม่หยุด เสี่ยวกั่วอดไม่ได้ ดวงตายิ้มจนหยีเป็นจันทร์เสี้ยวอันนุ่มนวลสองดวงหลังจากสั่งสอนเสี่ยวกั่วจนหนำใจ จั่วม่อเอนหลังบนเก้าอี้โยกอย่างเกียจคร้าน ไม่มีทีท่าของการเป็นแบบอย่างที่ดีแก่ศ
