จั่วม่อในมือปรากฏไข่มุกขนาดเท่าเมล็ดถั่วเหลืองเม็ดหนึ่ง เปล่งแสงอ่อนจางคล้ายกับแสงดวงดาว แต่ไม่สุกใสเม็ดไข่มุกโค้งมน เป็นทรงกลมสมบูรณ์แบบ ไม่มีร่องรอยตำหนิแม้แต่น้อย เบามากล้อมรอบด้วยชั้นจิตสำนึกสีเทาหนาแน่น ทำให้แสงของมันสลัวริบหรี่ยิ่งกว่าเดิมจั่วม่อตระหนักว่ามันประสบความสำเร็จไปแล้วครึ่งหนึ่ง!อันที่จริง มันก็รู้สึกว่าสถานะปัจจุบันของมันแปลกพิกลยิ่ง ทุกสิ่งทุกอย่างเต็มไปด้วยความประหลาดพิสดาร มีหลายสิ่งหลายอย่างที่น่าอัศจรรย์ยากอธิบาย มีหลายจุดหลายแห่งมากเกินไปที่มันไม่เข้าใจ แต่จะเป็นไร? มันเพียงหวังว่าสภาวะนี้จะดำเนินต่อไปอีกสักหน่อย อย่าได้เป็นเพียงความฝันเลย!แต่ในไม่ช้า จั่วม่อก็ไม่ได้คิดถึงเรื่องราวมหัศจรรย์เหล่านี้อีกต่อไปไข่มุกที่สมบูรณ์แบบนี้ถูกหลอมสร้างจากทรายดาว จั่วม่อจึงเรียกมันว่าไข่มุกดาราไข่มุกดาราสามารถดึงดูดจิตสำนึกได้เอง แต่ยังคงไม่มากพอ หากกลุ่มก้อนวัสดุสีเทาขนาดยักษ์ที่จั่วม่อยืนอยู่นี้ คือจิตสำนึกทั้งมวลของมัน สัดส่วนของจิตสำนึกที่ไข่มุกดาราดึงดูดมาได้ ก็น้อยเสียยิ่งกว่าน้อยจิตสำนึกเล็กกะจ่อยร่อยเกินไป ย่อมไม่มีคุณค่าและพลังที่แท้จริงโชคยังดี มันสามารถควบคุมจิตสำนึก มันเริ่มดึงจิตสำนึกมารวมตัวกันที่ไข่มุกดาราอย่างต่อเนื่อง ค่อยบีบอัดลงไปไม่มีผู้ใดแยแสสนใจจั่วม่อ กระทั่งอู่หลิงซ่านเหรินยังให้ความสนใจกับทางเหวยเสิ้งกับกู่หรงผิง การต่อสู้ระหว่างคนทั้งสองกำลังจะดำ
