วลานี้ จั่วม่อเลือดทะลักออกจากจมูกปาก แต่มันไม่ได้รู้สึกตัวแม้แต่น้อยเศษจิตสำนึกส่วนเสี้ยวสุดท้ายพุ่งเข้าไปในเจดีย์ห้าสี เจดีย์ห้าสีทันใดนั้นระเบิดแสงวาบออกมา ภายใต้จันทร์เสี้ยว ประกายแสงห้าสีสว่างเจิดจ้า!ในที่สุดจงหมิงเอี้ยนสีหน้าแปรเปลี่ยนอย่างรุนแรง!ตาข่ายไฟยังไม่ได้เข้าใกล้ร่างมัน แต่ความร้อนที่แผดเผาก็เพียงพอให้แตกตื่นจนขวัญหาย ไม่กล้าออมรั้งยั้งมืออีก มันทะยานร่างตามขึ้นไปกลางเวหา ติดตามกระบี่บินของมันไปอย่างกระชั้นชิด พลังปราณทั้งหมดในร่างเร่งเร้าเข้าสู่กระบี่บิน ในจิตใจหลงเหลือเพียงความคิดเดียว …ทะลวงออกจากตาข่ายไฟ!ภายใต้พลังปราณทั้งหมดของมัน เจตจำนงกระบี่ของกระบี่เจ็ดดอกเหมย กลายเป็นคมเฉียบประหนึ่งสายลมหนาวบนยอดผา ฉับพลันนั้นดูคล้ายต้นเหมยเหมันต์เก่าแก่โบราณยืนหยัดต้านสายลมแรง!ซี่!กระบี่บินแทงทะลุออกมาจากตาข่ายไฟ จงหมิงเอี้ยนในใจลอบปิติยินดี แต่ในชั่วขณะจิตนั้นเอง เหตุเปลี่ยนแปลงพลันอุบัติ“ตาย!”จั่วม่อตวาดกึกก้องดุจฟั้าคำรน สุ้มเสียงกังวาน ม้วนกวาดไปทั่วในค่ายกล!ตาข่ายไฟหดแคบเข้าสู่ใจกลางทันที!จงหมิงเอี้ยนรู้สึกทุกทิศทางมีแต่ตาข่ายเปลวไฟสีน้ำเงินเยือกเย็น ราวกับว่ามันจู่ๆถูกจับยัดลงไปในกระถางหลอมกลั่นขนาดใหญ่ อาจเปลี่ยนเป็นขี้เถ้าได้ทุกเมื่อ ในใจแตกตื่นลนลาน ไม่ใส่ใจอื่นใดอีก รีบเร่งเร้าพลังของเกราะปราณสุดชีวิต!เปลวไฟสีน้ำเงินเยือกเย็นเหลือคณานับ เทพรวดลงบนร่างของจงหมิงเอี
