จนถึงที่สุด จงหมิงเอี้ยนจะรักษาชีวิตเอาไว้ได้หรือไม่ ก็ยากจะบอกได้กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือ ขบวนค่ายกลที่จั่วม่อก่อตั้งขึ้นมานี้ สามารถสังหารซิวเจ่อด่านหนิงม่ายได้อย่างแน่นอน!ทุกผู้คนหวาดหวั่นพรั่นพรึงแล้วในจังหวะนี้ กระทั่งซิวเจ่อที่กำลังต่อสู้กันภายในค่ายกล ทั้งหมดหยุดการโจมตีซึ่งกันและกัน แต่ละคนใบหน้าเคร่งขรึมจริงจัง …เนื่องเพราะพวกมันทุกคนยังคงติดอยู่ในค่ายกลมหาประลัยนี้!แต่สิ่งที่พวกมันไม่ล่วงรู้ คือจั่วม่อไม่ได้ตั้งใจจะยั้งมือปลดปล่อยจงหมิงเอี้ยนแต่อย่างใด ในตอนสุดท้ายนั้น แม้แต่จิตใจมันก็พร่าเลือน ยังจะเอาสติที่ไหนมารับรู้ว่าควรหยุดมือเมื่อใด? นี่เป็นเพียงเพราะว่าพลังจิตสำนึกกับพลังปราณทั้งหมดของมันถูกผลาญไปจนเกลี้ยงฉาด สิ้นสติล้มทิ่มอยู่บนพื้น เป็นเหตุให้เปลวไฟหายไปในจังหวะสำคัญต่างหากอาจเรียกได้ว่าเป็นโชคดีเพียงอย่างเดียวของจงหมิงเอี้ยนในวันนี้ครั้นเมื่อจั่วม่อค่อยๆ ได้สติขึ้นมา ความปรารถนาต่อสู้กับความฮึกหาญก็พุ่งทะยานขึ้นไปถึงท้องฟั้าจริงดังคาด คนโง่ไม่รู้จักกลัว!เวลานี้ มันยังต่อสู้ติดพันอยู่กับจงหมิงเอี้ยน!.สักครู่จั่วม่อเอียงคอขบคิด ค่อยจดจำได้ว่าก่อนจะหมดสติไป มันได้พิชิตจงหมิงเอี้ยนไปแล้วจริงๆ! มันหัวร่อคิกคัก แต่พอปรากฏอยู่บนใบหน้าที่ไร้อารมณ์ กลับดูแปลกพิกลยิ่งมันหมดสติไปนานเท่าใด? จั่วม่อตะกายลุกขึ้น กวาดตามองไปรอบๆฮะ มันยังคงอยู่ในค่ายกล? ยังไม่มีคนทำลายค่ายกลได้หร
