ต่างหาก ที่ทำให้ผู้คนขวัญหนีดีฝั่อ! เปลวไฟสีน้ำเงินเยือกเย็นโปร่งๆ จางๆ แต่ความร้อนรุนแรงของมันน่าแตกตื่นสะท้านใจถึงระดับใด?ตาข่ายไฟสีน้ำเงินเยือกเย็นอันเงียบเชียบ ลุกไหม้อย่างอิสระ ภายในขบวนค่ายกลกลับกลายเป็นกระถางหลอมกลั่นโอสถขนาดยักษ์ใบหนึ่ง!กลางเวหา อู่หลิงซ่านเหรินกับเว่ยเฟย ได้ชมดูฉากที่งดงามและน่าพรั่นพรึงเป็นที่สุด!มวลน้ำในบ่อน้ำขนาดครึ่งหมู่ม้วนกลิ้ง มีชีวิตชีวาเป็นพิเศษ พวกมันเปลี่ยนเป็นกระแสปราณวารี ถาโถมเข้าไปยังธงไม้เขียวไม่ขาดสาย ปราณธาตุไม้สีเขียวอันเงียบเชียบไหลเข้าสู่กระถางหลอมกลั่นหัวราชสีห์ เปลี่ยนเป็นปราณไฟสีแดงเข้ม จากนั้นผ่านเข้าสู่ค่ายกลเพลิงสามหวน ต่อมาเข้าสู่ค่ายกลไฟหลียักษ์ ท้ายที่สุดถักทอเป็นตาข่ายไฟบนท้องฟั้าขบวนค่ายกลอะไรเช่นนี้…เว่ยเฟยจ้องมองด้วยดวงตาเบิกกว้าง พึมพำกับตนเอง “ผลงานอันมหัศจรรย์! ฝีมือปานเทพยดา!”
