ายขายหน้ามาก อย่างไรก็ตาม เมื่อขบวนค่ายกลที่จั่วม่อก่อตั้งขึ้นมา ทำให้เกิดความสับสนวุ่นวายใหญ่โตถึงเพียงนี้ ทั้งยังดึงดูดกลุ่มยอดฝีมือให้บุกเข้าไปภายใน เผยเหยียนหรานในใจก็ค่อนข้างภาคภูมิใจศิษย์ของพวกเจ้า สามารถใช้ค่ายกลก่อกวนจนวุ่นวายใหญ่โตถึงเพียงนี้ได้หรือไม่?ท้ายที่สุดไม่ว่าค่ายกลของจั่วม่อจะพ่ายแพ้หรือได้ชัย หลังจากงานประลองจบลงบางทีอาจมีคนล้อเลียนหวีปั๋าย แต่แน่นอนว่าจะไม่มีผู้ใดเยาะหยันจั่วม่อกับค่ายกลของมันพวกมันในที่สุดก็ล่วงรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ความอยากรู้ของผู้คนไม่ได้ลดน้อยลงตรงกันข้าม กลับกลายเป็นรุนแรงมากยิ่งขึ้นด้านในค่ายกลเกิดอันใดขึ้น?ยอดฝีมือมากมายถึงเพียงนั้น เข้าไปรวมกันอยู่ภายในค่ายกลขบวนเดียว จะเกิดการเปลี่ยนแปลงเช่นไรบ้าง?พวกมันจะแก้ค่ายกลได้หรือไม่?ทุกผู้คนกระหายใคร่รู้อย่างที่สุด!ในเวลานี้เอง เสี่ยวกั่วพลันร้องออกมาอย่างแปลกใจ “ค่ายกลของศิษย์พี่ ดูเหมือนว่า…ดูเหมือนว่าจะใหญ่โตขึ้นกว่าเดิม!”วาจาของเสี่ยวกั่ว ทำให้ดวงตาของผู้คนจ้องไปยังค่ายกลของจั่วม่อในทันทีซินหยานกล่าวอย่างฉับพลัน “ไม่ผิด มันใหญ่โตขึ้นจริงๆ”เผยเหยียนหรานกับพวกอดเผยสีหน้าประหลาดใจอีกครั้งไม่ได้ เหล่าศิษย์อื่นๆ ก็สับสนงุนงงตรงนี้คนหนึ่ง นี่อีกคน ตรงนั้นก็อีกคน…กำลังเร่งรีบก่อตั้งค่ายกลอยู่ดีๆ จั่วม่อกลับต้องเหม่อมองอย่างโง่งม คนเหล่านี้กำลังทำอะไรกัน? พวกเจ้าเสียสติกันไปหมดแล้วหรือ?มันเพียงชะ
