่าดรรชนีมายาวนาน สิบนิ้วจึงคล่องแคล่วว่องไวมาก วัชรสูตรน้อยยังส่งผลกระทบที่ดี สังขารร่างกายของมันแข็งแกร่งกว่าเซียนกระบี่ทั่วไปมาก สามารถยกวัตถุดิบชิ้นโตได้อย่างง่ายดาย จิตสำนึกของมันยิ่งน่าสะพรึงกลัว ครอบคลุมไปทั่วทั้งขบวนค่ายกล ไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดรอดพ้นจากจิตสำนึกของมันได้จั่วม่อกลายเป็นภาพเงาเลือนราง ก่อตั้งค่ายกลอย่างบ้าคลั่ง!วัตถุดิบนับไม่ถ้วนไหลผ่านมือมันดุจสายน้ำ โยนไปยังตำแหน่งที่ต้องการอย่างแม่นยำ จากนั้นดรรชนีประดุจบุปผาบานสะพรั่ง เงาดรรชนีเกลื่อนกล่นระลอกแล้วระลอกเล่า พลังปราณพวยพุ่งออกจากปลายนิ้วไม่ขาดสาย ผนึกสัญลักษณ์ยันต์เข้าสู่ค่ายกลทีละตัวๆด้วยพลังของค่ายกล จั่วม่อซ่อนตัวอยู่ภายใน ไม่มีผู้ใดสามารถมองเห็นได้ไม่มีผู้ใดล่วงรู้ว่าจั่วม่ออยู่ที่ใด ทุกผู้คนคาดเดาว่ามันกำลังซ่อนตัวอยู่ในตำแหน่งใดตำแหน่งหนึ่ง เฝั้ารอโอกาสจู่โจมสังหารจงหมิงเอี้ยนในช่วงเวลาที่อันตรายที่สุด!ไม่มีผู้ใดล่วงรู้ ว่าค่ายกลมหึมาตรงหน้าพวกมันขบวนนี้ ถึงกับเป็นค่ายกลที่ยังไม่เสร็จสมบูรณ์!เงยหน้ามองจันทร์เสี้ยวบนฟั้า จงหมิงเอี้ยนหัวใจที่หงุดหงิดกลัดกลุ้มค่อยสงบลงมันทระนงถือดี แต่ไม่ได้โง่งม เมื่อสามารถยืนอยู่เหนือศิษย์มากมายทั้งสำนัก ผู้ใดจะโง่งม?วงแหวนแสงเหล่านั้นแน่นอนว่าไม่ได้เป็นจุดสำคัญในการทำลายค่ายกล ในใจมันสงสัยเช่นนี้ มันยืนนิ่งอยู่กับที่ เหล่าวงแหวนแสงบนเวหาคล้ายฝูงปลาที่อิสระเสรี ไม่ได้เริ