วยไม่มีผู้ใดคาดคิด ว่าอารามตงฝูจะครอบครองเขตแดนลับแห่งหนึ่ง!อย่างที่คาดไว้ ผู้ปกครองที่แท้จริงของตงฝู มรดกความมั่งคั่งที่มันครอบครอง อาจกล่าวได้ว่าน่าเหลือเชื่อเพียงอย่างเดียว“เขตแดนลับแห่งนี้ถูกค้นพบเมื่อบรรพชนของข้าก่อตั้งตงฝู แต่น่าเสียดายที่ซิวเจ่อด่านจินตันขึ้นไป ไม่สามารถเข้าไปได้ ดังนั้นจนกระทั่งถึงตอนนี้ เขตแดนลับแห่งนี้ยังไม่เคยเปิดขึ้นเลยสักครั้ง คราวนี้ภัยพิบัติกำลังใกล้เข้ามาทุกขณะ ศิษย์ของทุกสำนัก ขอเพียงเข้าสู่หนึ่งร้อยคนแรก ก็สามารถเข้าสู่เขตแดนลับนี้ได้ แต่สิ่งที่พวกมันจะได้รับ ก็ขึ้นอยู่กับโชควาสนาของพวกมันแล้ว” เทียนซงจื่อกล่าวยืดยาวในที่สุดใบหน้าหวาดผวาของบรรดาเจ้าสำนักใหญ่ ค่อยปรากฏรอยยิ้มน้อยๆ ขึ้นมาหากให้สิทธิ์เพียงแค่สิบลำดับแรก คนของตงฝูเกรงว่ามีไม่มากนักที่ติดอันดับ แต่หากเป็นหนึ่งร้อยคนแรก เหล่าศิษย์เอกของสำนักส่วนใหญ่ในตงฝู ย่อมรวมอยู่ในจำนวนนั้นแทบทั้งหมด“ความพยายามของผู้อาวุโส พวกเรารู้สึกอับอายจริงๆ!” เจ้าสำนักผู้หนึ่งลุกขึ้นประสานมือคำนับต่ำเกือบจรดพื้น ไปยังเทียนซงจื่อเจ้าสำนักอื่นๆ ก็รีบลุกตามออกมา และคำนับขอบคุณเทียนซงจื่ออย่างพร้อมเพรียงเพียงแค่เรื่องที่ยอมเปิดเขตแดนลับของตน และอนุญาตให้ศิษย์สำนักอื่นเข้าไปแสวงหาโชคลาภ เรื่องเช่นนี้ไม่เคยได้ยินได้ฟังมาก่อน จิตใจอันกว้างขวางของเทียนซงจื่อนี้สุดที่ผู้คนจะลอกเลียนแบบ ได้แต่นับถือเลื่อมใสอย่างสุดซึ้ง
