บร้อยนับพัน ก็อันตรธานไปจนหมดสิ้นพร้อมกับมันพายุสีดำโหมพัดอย่างฉับพลัน ยามจากไปยังเร่งร้อนยิ่งกว่า!ซู่สูดหายใจเฮือก แต่ยังไม่กล้าปล่อยนิ้วออกจากวงล้อแสง จวบจนมั่นใจว่ากุ่ยฟงไม่ได้แอบซุ่มอยู่ด้านข้าง ค่อยดึงนิ้วกลับ โล่สนามแม่เหล็กคลายออก ในเวลานี้นางค่อยค้นพบว่าแผ่นหลังเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็น โดยที่นางไม่ทันได้รู้สึกตัวซู่ผู้ซึ่งมีความมั่นใจมากว่านางสามารถหอบหิ้วจั่วม่อเข้าไปยังสิบลำดับแรก ทันใดนั้นคล้ายเพิ่งตื่นจากฝัน ตระหนักว่านางดูถูกเหล่าวีรบุรุษของโลกมากเกินไป!นางสงบใจ รีบปรับพลังปราณอันสับสนวุ่นวาย ตั้งใจมั่นว่าจะต้องตามหาจั่วม่อให้พบโดยเร็วที่สุดยิ่งนางพบจั่วม่อเร็วเท่าใด โอกาสที่พวกนางจะเอาชนะการต่อสู้ครั้งนี้ก็ยิ่งสูงขึ้นเท่านั้น จนถึงบัดนี้ นางยังไม่ได้รับนกกระเรียนกระดาษจากจั่วม่อ ทำให้ในใจนางเต็มไปด้วยความวิตกกังวลเจ้าเด็กน้อยผีดิบใช่ประสบเคราะห์กรรมแล้วหรือไม่? มันเผชิญอันตรายรวดเร็วถึงเพียงนี้เลยหรือไร?นางเร่งความเร็วขึ้นโดยไม่รู้ตัว หากเวลานี้นางมีกระบี่บินที่เหมาะมือ…จั่วม่อได้โยนเรื่องนกกระเรียนกระดาษทิ้งไปนานแล้ว จะกล่าวว่ามันหลงลืมไปแล้วโดยสิ้นเชิงก็ไม่ผิด สมาธิจิตใจทั้งหมดจดจ่ออยู่กับค่ายกลวงแหวนฟั้าสำเนียงจันทร์ของมันค่ายกลวงแหวนฟั้าสำเนียงจันทร์เป็นค่ายกลที่มันได้รับเป็นค่าจ้าง จากการแปรสภาพเม็ดบัวดำนิลกาฬในคราวนั้น และเป็นค่ายกลระดับสี่เพียงชุดเดียวที่มันคร
