”“ไฉนไม่แน่? ไม่ใช่ว่าศิษย์พี่ใหญ่บรรลุระดับที่สูงขึ้นหรอกหรือ?” หลี่อิงฟั่งใบหน้าสับสนงุนงงหยานเล่ออธิบายว่า “เจตจำนงกระบี่หัวใจแปลง อันที่จริงเป็นระดับเปลี่ยนผ่าน มีความไม่มั่นคงสูงมาก ขอบเขตเก่ายังไม่ได้ถูกทำลายโดยสิ้นเชิง เคล็ดวิชากระบี่ใหม่ก็ยังไม่ทันเป็นรูปเป็นร่าง ประโยชน์ในการต่อสู้อาจไม่เห็นชัดเจนนัก ตรงกันข้าม หากหัวใจไม่แน่วแน่มั่นคง พลังของเพลงกระบี่มีแต่จะลดลงด้วยซ้ำ”เหล่าศิษย์สำนักสุญตาพอฟัง ล้วนมีสีหน้าน่าเกลียด กระทั่งเผยเหยียนหรานกับพวกทั้งหลาย ก็หลุดออกจากความปลาบปลื้มประโลมใจก่อนหน้านี้ พวกมันใบหน้าเคร่งเครียด จ้องมองไปยังภาพมายาตาเขม็งจั่วม่อมีพลังบำเพ็ญเพียรเพียงด่านจู้จีอันน่าสังเวช ดวงตาของมันไม่แหลมคมเท่าชนชั้นหนิงม่ายทั้งหลาย ไม่สามารถพบเห็นการต่อสู้ของเหวยเสิ้งบนยอดเขามันโยนทุกเรื่องราวทิ้งไปจากใจ ภายใต้การพิทักษ์คุ้มครองของยันต์ทหาร มันสามารถทุ่มเทสมาธิจิตใจทั้งมวลให้กับแผนการช่วยชีวิตของมันจั่วม่อเริ่มนำสิ่งของออกมาจากแหวนมิติอย่างบ้าคลั่งเพียงชั่วพริบตาเดียว ภูเขาเล็กๆ ก็สุมซ้อนขึ้นตรงหน้ามัน เนินเขาลูกนี้ถึงกับประกอบด้วยวัตถุดิบหลากหลาย จำนวนนับไม่ถ้วน!เห็นภูเขาวัตถุดิบที่ซื้อหามาด้วยภูเขาจิงสือ จั่วม่อเจ็บปวดใจจนน้ำตาแทบไหลริน“ฮึ่ม ฮึ่ม เมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าจะให้พวกเจ้าทุกคนได้ลิ้มรสพลังของจิงสือ!”น่าเสียดายที่สายตาทุกคู่ในเวลานี้ ล้วนจับจ้องไปยังการปร
