ดี๋ยว หวนคิดถึงประสบการณ์แปรสภาพเม็ดบัวดำนิลกาฬในครั้งนั้น มันมิใช่แทบจะต้องเอาชีวิตน้อยๆ ไปทิ้งหรอกหรือดังนั้นรีบถามว่า “หลอมสร้างอันใด?”“หลอมสร้างแม่เหล็กเย็นเป็นชิ้นส่วนกระบี่” ซู่ตอบ“เป็นไปไม่ได้” จั่วม่อกล่าวอย่างมั่นใจ “สิ่งนั้นเป็นของระดับสี่ ข้าต้องทุ่มเทเรี่ยวแรงทั้งหมดกว่าจะตัดมันได้อย่างฉิวเฉียด ไหนเลยจะมีปัญญาหลอมสร้างเป็นชิ้นส่วนกระบี่?”“เจ้าสามารถทำได้” สุ้มเสียงของซู่ไม่หวั่นไหว “เจ้าเมื่อสามารถแปรสภาพเม็ดบัวดำนิลกาฬ รวมกับเจดีย์ห้าสีชิ้นนี้ เจ้าย่อมสามารถหลอมสร้างชิ้นส่วนกระบี่ให้ข้าได้”ซู่ไม่กล่าวถึงเม็ดบัวดำนิลกาฬยังพอทำเนา แต่เมื่อกล่าวออกมา โทสะในใจจั่วม่อก็ปะทุพล่าน หากไม่ใช่เจ้าสารเลวเบื้องหน้านี้เปิดเผยเรื่องราวออกไป ไหนเลยเรื่องบรรลัยจักรเช่นนั้นจะวิ่งมาหามันถึงที่ เกอแทบจะต้องสังเวยชีวิตน้อยๆ ของเกอ!“ข้ายังจะช่วยให้เจ้าเข้าสู่สิบลำดับแรกในการประลองรอบสาม”วาจาเรียบๆ กับสุ้มเสียงแผ่วเบาของซู่ ทำให้ไฟแค้นในหัวใจจั่วม่อหายวับไปทันทีจั่วม่อชักหวั่นไหวใจขึ้นมา ปากก็ลองถามว่า “เช่นนั้นรอบที่สองข้าจะทำอย่างไร?”“เจ้าได้ตำแหน่งว่างผ่านเข้ารอบที่สามได้โดยตรง” ซู่ตอบจั่วม่อลอบตื่นตระหนก สหายผู้นี้มีความหมายนัก กระทั่งข่าวลับสุดยอดเช่นนี้ยังล่วงรู้อย่างรวดเร็ว ท่านเจ้าสำนักเพิ่งแจ้งให้มันทราบเรื่องนี้ก่อนที่มันจะลงจากภูเขานี่เอง แต่เจ้าคนที่อยู่ตรงหน้าก็ทราบเช่นเดียวกัน
