สำหรับจั่วม่อ เบื้องหน้ามันเป็นปัญหาร้ายแรงมาก … ใช้จ่ายจิงสือจำนวนมหาศาลนี้ให้เกลี้ยงเกลา!ในความเห็นของมัน การติดปั้ายปัญหานี้ว่าร้ายแรงมากไม่ใช่เรื่องเกินเลยแต่อย่างใดหากผูเยาตื่นขึ้นมาก่อนที่มันจะทันใช้จิงสือจนหมด มันย่อมจะไม่หลงเหลือแม้แต่ชิ้นเดียว ความตั้งใจเดิมในการเอาจิงสือไปวางเดิมพันของมัน เพียงแค่ไม่ต้องการให้สามร้อยชิ้นจิงสือระดับสามตกอยู่ในมือของผูเยา ตอนนี้ประเสริฐยิ่ง สถานการณ์ไม่เพียงไม่เปลี่ยนไปจากเดิม มันยังจำเป็นต้องหาหนทางผลาญจิงสือจำนวนมากมายกว่าเดิมต้องผลาญให้สิ้น! ก่อนที่ผูเยาจะตื่นขึ้นมา!หากจิงสือก้อนโตถึงเพียงนี้ไปจบสิ้นลงในมือผูเยา จั่วม่อรู้สึกว่ามันต้องคลั่งใจตายอย่างแน่นอน เพื่อหลีกเลี่ยงจากสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดนี้ จั่วม่อตัดสินใจลงมือทันทีอย่างไรก็ตาม ยังไม่ทันลงจากภูเขา มันก็ถูกท่านเจ้าสำนักเรียกไปยังโถงสุญตาเสียก่อนไม่นานมานี้ มันดึงดูดภัยพิบัติมากเกินไป ระมัดระวังตัวเอาไว้บ้างจะดีกว่า จั่วม่อตั้งอกตั้งใจทำตัวเรียบๆ ร้อยๆ กว่าเดิม หากมันกระตุ้นโทสะท่านเจ้าสำนักกับเหล่าผู้อาวุโสมันคงไม่มีคืนวันอันง่ายดายอีกแล้ว“เสี่ยวม่อ” เจ้าสำนักยกถ้วยชาขึ้นจิบ กล่าวเนิบนาบ “ฟังว่าเจ้าไม่ต้องการเข้าร่วมการประลองรอบต่อไป?”“ท่านเจ้าสำนัก ไม่ใช่ว่าศิษย์ผู้นี้ไม่ต้องการ แต่ไม่สามารถ อ๊า ท่านก็เห็นว่าอาการบาดเจ็บของศิษย์ไม่ดีเท่าใด แม้ว่าศิษย์ไม่ทราบว่าคู่ประลองคนต่อไ
