โถงสุญตา“พวกเจ้ามีความเห็นอย่างไร?” เผยเหยียนหรานถามเหล่าศิษย์น้องสือฟั่งหรงรีบกล่าวเป็นคนแรก “วิชาเพลงกระบี่มังกรน้ำแข็ง นอกจากศิษย์พี่รองไม่มีผู้ใดฝึกปรือสำเร็จ ม้วนหยกก็ไม่เคยเผยแพร่ออกไปมาก่อน ด้วยระดับพลังบำเพ็ญเพียรของจั่วม่อ ต่อให้ได้รับม้วนหยกก็ไม่สามารถอ่านได้” นางออกมากล่าวเป็นคนแรกซ้ำยังออกตัวแทนจั่วม่อ จิตเจตนาของนางย่อมเป็นที่ประจักษ์ชัดเผยเหยียนหรานแย้มยิ้มพลางกล่าวว่า “ศิษย์น้องหญิงไม่ต้องกังวล เจ้าไม่สามารถขโมยร่ำเรียนเคล็ดกระบี่มังกรน้ำแข็งได้ ต่อให้เจ้าต้องการก็ตาม ข้าเพียงเห็นว่าเจ้าเด็กเหลือขอดื้อดึงไม่เชื่อฟัง จึงอยากจะข่มขวัญมันบ้างเท่านั้น”ซินหยานโพล่งขึ้นอย่างกะทันหัน “น่าเสียดายจริงๆ”หยานเล่อรีบถาม “น่าเสียดายที่ใด?” อีกสองผู้อาวุโสก็มองซินหยานเป็นตาเดียว“เจตจำนงกระบี่นั้นมันคงจะเข้าใจด้วยตัวมันเอง มีจุดเริ่มต้นของกระแสธารอย่างชัดเจน หากต่อไปได้เรียนรู้อย่างครบถ้วนไม่ใช่เรื่องยากที่จะมาถึงขั้นแปลงมังกร แต่น่าเสียดายที่มันผสานเจตจำนงกระบี่เพลิงวารีเข้าไปเสียแล้ว ดูผิวเผินเหมือนเปลี่ยนแปลงจนทรงพลังกว่าเดิม แต่ในความเป็นจริงกลับทำให้เจตจำนงกระบี่กลายเป็นซับซ้อนและไม่บริสุทธิ์” หายากนักที่ซินหยานจะกล่าววาจายืดยาวถึงเพียงนี้อีกสามคนสีหน้าแปรเปลี่ยนอย่างรุนแรง“ศิษย์น้องหมายความว่าจั่วม่อทำลายมันไปแล้ว?” เผยเหยียนหรานผู้ไม่ค่อยแสดงอารมณ์ออกมา ชั่วขณะนี้ยังดูน่าสะพ
