้แนะมันได้” ซินหยานกล่าวอย่างครุ่นคิดโถงสุญตาตกอยู่ในความเงียบงันขณะที่แต่ละคนกำลังตำหนิตัวเอง ซินหยานก็กล่าวสืบต่ออย่างกะทันหัน “แต่ในเมื่อมันสามารถเข้าใจเจตจำนงกระบี่มังกรน้ำแข็งด้วยตนเอง นับได้ว่ามีพรสวรรค์สูงส่งการจะหลอมสร้างเจตจำนงกระบี่ขึ้นใหม่ อาจไม่ใช่เป็นไปไม่ได้เสียทีเดียว”สือฟั่งหรงเงยหน้าขึ้นทันที ดวงตาทอประกายดุจสายฟั้า ความผิดหวังหายไปจากใบหน้า “ศิษย์พี่มีหนทางใด?”เผยเหยียนหรานกับหยานเล่อก็คล้ายได้วิญญาณคืนมา พวกมันทราบดี ซินหยานปกติไม่ค่อยพูดจา แต่เมื่อใดมันเริ่มกล่าวความคิดของตนเอง ก็เป็นที่เชื่อได้แน่นอนว่ามันมีหนทางจริงๆ พวกมันจ้องมองซินหยาน รอฟังว่ามันจะกล่าวอันใด“หากมันสามารถฝึกเคล็ดวิชากระบี่อื่นๆ สำเร็จ ด้วยพรสวรรค์ของมัน การหลอมสร้างเจตจำนงกระบี่ขึ้นมาใหม่สมควรไม่ใช่เรื่องยาก มันเพียงแค่ต้องร่ำเรียนเคล็ดวิชากระบี่ให้มากกว่าเดิมเท่านั้น” ซินหยานน้ำเสียงเคร่งขรึมจริงจัง “เพียงแต่…”“ยังมีปัญหาอันใด?” หยานเล่อถามอย่างอดรนทนไม่ได้“มันดูเหมือนไม่สนใจฝึกวิชากระบี่เลยนี่สิ…” ซินหยานตอบ สุ้มเสียงคล้ายแฝงแววอับจนปัญญาอยู่เล็กน้อยอีกสามคนอ้าปากค้าง เรามองดูท่าน ท่านมองดูเรา ไม่ทราบจะกล่าวอันใดออกมาพวกมันมัวแต่กังวลเรื่องพรสวรรค์ของจั่วม่อ หลงลืมเรื่องสำคัญที่สุดไปเสียได้ จั่วม่ออาจมีพรสวรรค์โดดเด่น แต่ในสำนักมันถือเป็นตัวอย่างของศิษย์ที่เหลวไหลที่สุด เรื่องเดียวที่มันสน
