หนึ่ง สอง สาม สี่…จั่วม่อที่แท้ขว้างแผ่นจานค่ายกลออกไปกี่แผ่น?คนอื่น ๆ เห็นเฉพาะท้องฟั้าที่เต็มไปด้วยแผ่นจานค่ายกลอันน่าตื่นตาตื่นใจ คล้ายห่าฝนตกลงมา มีเพียงศิษย์พี่หวังเฝั้านับอยู่ในใจอย่างเงียบเชียบ จั่วม่อทั้งห้าคนระดมซัดแผ่นจานค่ายกลออกมาอย่างบ้าคลั่ง ด้วยความถี่ที่น่าอัศจรรย์ แต่ภาพมายาจะอย่างไรยังคงเป็นภาพมายา ภาพมายาซึ่งสร้างขึ้นจากยันต์ผีซ้อนเงาระดับต่ำกว่าระดับห้านั้นไร้รูปร่างแท้จริง พวกมันเป็นเพียงแค่กลุ่มแสงเท่านั้น ดังนั้นแผ่นจานค่ายกลที่ร่างเงาซัดออกไปสมควรมองเห็นเป็นแค่แสงกลุ่มเล็กๆมีเพียงแผ่นจานค่ายกลที่ตัวจริงซัดออกมาเท่านั้น จึงจะเป็นแผ่นจานค่ายกลของจริงแต่ภาพตรงหน้าไม่ได้เป็นเช่นนั้น เห็นแผ่นจานค่ายกลดุจห่าพิรุณเต็มฟั้า ช่างย้อนแย้งกับหลักการที่ว่าอย่างสิ้นเชิงศิษย์พี่หวังใบหน้าชุ่มเหงื่อ เวลานี้มันยอมรับนับถือจั่วม่อสุดหัวใจ จนแทบจะคุกเข่ากราบเป็นซือฟูั่ ภาพมายาที่สมจริงถึงเพียงนี้นับว่าหายากมากแล้ว แต่ยังถึงกับสร้างภาพมายาของแผ่นจานค่ายกลที่ร่างเงาซัดออกมาได้ จิตสำนึกของคนผู้นี้น่าขนพองสยองเกล้าจริงๆ!ศิษย์พี่หวังแม้จดจ้องอยู่ตลอดเวลา แต่ยังจนปัญญาจะนับจำนวนแผ่นจานค่ายกลที่ถูกซัดออกไปอย่างแท้จริง จั่วม่อแต่ละคนซัดแผ่นจานค่ายกลออกไปไม่เท่ากัน มันเมื่อไม่สามารถบอกได้ว่าคนไหนเป็นตัวจริง จึงไม่ทราบว่าโยนออกไปกี่แผ่นกันแน่ สิ่งเดียวที่มันทราบ คือจั่วม่อซัดแผ่นจานค่าย
