มีวัน!ในดวงตาของเฉาอัน ลูกไฟบ้าคลั่งสองดวงเต้นระริก“เป็นไร?” หลี่อิงฟั่งมองจิงสือที่จั่วม่อยื่นให้อย่างมึนงง “เจ้าต้องการลงเดิมพันว่าตัวเองชนะ? เสียสติไปแล้วหรือไร!”สิ่งที่จั่วม่อยื่นให้แก่นางเป็นสามร้อยชิ้นจิงสือระดับสาม“ฮ่าฮ่า! ศิษย์น้องกล้าหาญชาญชัยจริงๆ!” เสียงหัวร่ออย่างเปิดเผยดังเข้ามาจากภายนอกร้าน เห็นเหวยเสิ้งเดินเข้ามา กวาดตามองจั่วม่อ จากนั้นแย้มยิ้มพลางกล่าวว่า“ดูเหมือนศิษย์น้องจะเต็มไปด้วยความเชื่อมั่นในการต่อสู้รอบนี้! เช่นนี้ข้าก็วางใจ ฮ่าฮ่าข้าทุ่มเดิมพันข้างเจ้าหมดหน้าตัก หากเจ้าพ่ายแพ้ ข้าก็สิ้นเนื้อประดาตัวแล้ว! ฮ่าฮ่า!”หลี่อิงฟั่งเหม่อมองจั่วม่อกับศิษย์พี่ใหญ่ราวกับกำลังมองคนฟันเฟือนสองคนพวกมันล้วนเสียสติแล้ว…จั่วม่อได้ยินวาจาของศิษย์พี่ ในใจพลันอุ่นระอุ ไม่ว่าผู้ใดก็คิดว่ามันจะต้องปราชัยอย่างไร้ข้อกังขา มีเพียงศิษย์พี่ที่เชื่อว่ามันสามารถเอาชัยได้! มันระงับความตื้นตันใจกล่าวอย่างยิ้มแย้มว่า “ข้าได้ตระเตรียมไว้เป็นอย่างดี รับรองว่าท่านจะต้องแปลกใจ”ดวงตาบนใบหน้าเยี่ยงผีดิบทอประกายพิสดาร“ฮ่าฮ่า! ศิษย์น้องมักบันดาลให้ผู้คนประหลาดใจอยู่เสมอ ช่างน่าคาดหวังจริงๆ!”เหวยเสิ้งหัวร่อกระหึ่มพวกมันเสียสติไปแล้วจริงๆ…หลี่อิงฟั่งส่ายศีรษะ เดินออกจากห้อง นางจะไปลงเดิมพันให้ก็ได้ จะอย่างไรนี่ก็ไม่ใช่จิงสือของนางงานประลองชุมนุมวิจารณ์กระบี่แห่งตงฝู ในที่สุดก็กำลังจะเปิดฉากขึ้น แร
