ความคิดที่แวบเข้ามาในหัวของจั่วม่อดุจสายฟั้าฟาด คือไข่มุกหยินไข่มุกหยินมิใช่ว่าสร้างขึ้นจากปราณหยินหรอกหรือ? ปราณหยินที่ด้านในไข่มุกหยินยังเข้มข้นยิ่งกว่าปราณหยินของภูตหยินเสียอีก จั่วม่อยิ่งคิดยิ่งตื่นเต้นมากขึ้นทุกขณะ รีบนำไข่มุกหยินออกมาส่องดู และเริ่มศึกษาวิเคราะห์จิตสำนึกมีความรู้สึกเฉียบไวต่อจิตสำนึกอื่น เมื่อยามที่จั่วม่อตรวจสอบก่อนหน้านี้จึงสัมผัสจิตสำนึกในหนามสีเทาได้อย่างชัดเจน อย่างไรก็ตาม ไข่มุกหยินไม่เหมือนปราณหยินที่ล้อมรอบกายของภูตหยิน ปราณหยินในไข่มุกหยินมีความเข้มข้นเหนือกว่าปราณหยินรอบตัวภูตหยินมาก วิธีการใช้จิตสำนึกเข้าควบคุมปราณหยินในไข่มุกหยินจำเป็นต้องค่อยๆ ลองคลำทางหาดูมันเรียกหนามสีเทานี้ว่า หนามหยินจั่วม่อหมกมุ่นอยู่ในภวังค์ความคิด มันไม่กลัวที่จะต้องควานหา เพียงหวาดกลัวว่าจะหาทิศทางไม่พบเท่านั้น ตอนนี้เมื่อพบทิศทาง ก็เท่ากับประสบความสำเร็จไปแล้วครึ่งหนึ่งผูเยาลอบมองจั่วม่ออย่างระมัดระวัง ไม่ได้กล่าววาจา เพียงแค่ลอยนำไปข้างหน้าอย่างเงียบๆ จั่วม่อก็ตามติดไปเรื่อยๆ โดยไม่รู้เนื้อรู้ตัวจั่วม่อไม่ทันได้สังเกต ว่าถนนที่อยู่ใต้ฝั่าเท้ามัน กำลังมุ่งหน้าลงผูเยามุมปากจุดขึ้นด้วยรอยยิ้มลี้ลับแวบหนึ่งกว้าก!จั่วม่อสะดุ้งสุดตัว ผวาตื่นจากภวังค์ เงยหน้าขึ้น เห็นภูตหยินตัวหนึ่งตรงรี่มาหามัน!แต่มันเคยชินราวกับเป็นกิจวัตรประจำวัน ไม่ได้แตกตื่นลนลาน ชิงซัดแผ่นจานค่ายกลที่ผนึ
