นต้องพึ่งพาเวทวิชาและค่ายกลระดับต่ำ มันมีความรู้สึกว่า หากสามารถใช้งานอย่างถูกต้องเหมาะสม เวทวิชากับค่ายกลระดับต่ำเหล่านี้ อาจสามารถปลดปล่อยพลังอันร้ายกาจออกมาข้อเท็จจริงได้พิสูจน์แล้วว่ามันถูกต้อง!ตราบเท่าที่ทิศทางถูกต้อง ค่ายกลระดับสองก็สามารถจับกุมภูตหยินได้เมื่อการคาดเดาถูกต้อง จั่วม่อรู้สึกกำลังใจมาเป็นกอง และเป็นเหตุให้มันหลงลืมผูเยาโดยสิ้นเชิง สมาธิจิตใจทั้งหมดของมันอยู่ที่ภูตหยินที่ติดอยู่ในค่ายกล ต้องการชมดูว่าค่ายกลเส้นทางสับสน ที่พลานุภาพไม่ถึงแม้แต่ระดับสองนี้ จะสามารถสกัดกั้นภูตหยินไว้ได้นานเพียงใด? แล้วเจ้าภูตหยินจะตอบโต้อย่างไร?เห็นจั่วม่อไม่ยอมลงมือเสียที ผูเยาไม่พอใจอยู่บ้าง แต่สะกดกลั้นไว้ มันก็ต้องการชมดูว่าจั่วม่อต้องการทำอะไรกันแน่ภูตหยินในค่ายกลค่อยๆ กลายเป็นหงุดหงิดเกรี้ยวกราด สามารถเห็นได้จากปราณหยินที่เดือดพล่านรอบตัวมัน นับตั้งแต่ถูกขังอยู่ในค่ายกล เจ้าภูตหยินเคราะห์ร้ายปลดปล่อยทิ่มแทงจิตสำนึกออกมาห้าครั้ง ทั้งหมดล้วนทิ่มแทงใส่อากาศธาตุ ซ้ำยังมั่วซั่วไปทุกทิศทุกทาง นี่แสดงให้เห็นอย่างชัดเจน ว่าภูตหยินสูญเสียความรู้สึกรับรู้ทิศทางและตำแหน่งไปโดยสิ้นเชิงกว้าก!ภูตหยินจู่ๆ ก็ขู่คำรามเสียงแหลมเสียดหู ภายในปราณหยินอันพลุ่งพล่าน ปรากฏแท่งหนามเรียวแหลมสีเทาห้าแท่ง พุ่งออกมาอย่างฉับพลัน!เสียงระเบิดเบาๆ คราหนึ่ง ค่ายกลเส้นทางสับสนพังทลายในบัดดล แท่งหนามสีเทาทั้งห้าไ