นึ่ง จากนั้นค่อยเข้าใจความหมายของผูเยา ถามว่า “ข้อตกลงว่าอย่างไร?”“ข้าจะบอกเจ้าว่าสามารถเสาะหาวิธีสร้างแผ่นจานค่ายกลที่ใด ส่วนเจ้า ต้องมอบภูตหยินห้าสิบตัวให้แก่ข้า ทั้งยังมีชีวิต“ ลิ้นสีแดงสดใสของผูเยาแลบออกมาเลียริมฝีปากเย้ายวนถึงที่สุด“ตกลง” จั่วม่อเห็นพ้องโดยไม่ลังเล“ฮี่ฮี่ ในหอคัมภีร์ของสำนักเจ้ามีม้วนหยกที่ว่า” ผูเยายิ้มกว้างให้จั่วม่อจั่วม่อถึงกับพูดไม่ออกหอคัมภีร์ของสำนักกระบี่สุญตาเปิดกว้างสำหรับศิษย์ฝั่ายในทุกคน ทั้งยังไม่ต้องใช้แต้มคุณูปการ เมื่อท่านเจ้าสำนักประกาศเรื่องนี้ จั่วม่ออดกังขาไม่ได้ว่ามันได้ยินถูกต้องหรือไม่ มันรู้สึกว่าไม่มีผู้อาวุโสท่านใดเป็นคนใจบุญสุนทาน ไฉนปล่อยกฎเกณฑ์แปลกประหลาดเช่นนี้ออกมาได้?อย่างไรก็ตาม จั่วม่อถูกใจเรื่องนี้เป็นที่สุด แต่น่าเสียดาย ข้อบกพร่องเดียวของสำนักก็คือส่วนใหญ่พวกมันมุ่งเน้นเคล็ดวิชากระบี่ ม้วนหยกประเภทอื่นมีน้อยนิดจนน่าอนาถมิหนำซ้ำม้วนหยกประเภทอื่นที่นับเป็นสินค้าชั้นดียิ่งมีน้อยเข้าไปใหญ่ นี่เป็นเหตุผลว่าทำไมจั่วม่อไม่ได้คิดถึงหอคัมภีร์ของสำนักตั้งแต่ทีแรกจั่วม่อชะงักเท้าอย่างกะทันหัน จู่ๆ ก็พบเห็นเงาร่างที่คุ้นตาศิษย์พี่หลัวหลี!มันไม่ใช่ปิดด่านฝึกตนหรอกหรือ? จั่วม่อประหลาดใจอยู่บ้าง ลอบมองอีกสองสามรอบ ศิษย์พี่หลัวหลีคล้ายจมอยู่ในการอ่านตำราของตน ไมได้สังเกตเห็นการมาของจั่วม่อแม้แต่น้อยจั่วม่อย่อมไม่ได้มีความรู้สึกที่ดีต่อศิษย
