สอง กระบี่ของจั่วม่อเสียขบวนรวนเรทันทีจิตสำนึกของจั่วม่ออาจจะก่อเกิดเป็นรูปร่างที่ทรงพลัง แต่วิธีใช้งานพลังแห่งจิตสำนึก เป็นปัญหาที่มันปวดเศียรเวียนเกล้าตลอดมา มันมีพลังแห่งจิตสำนึกมากมายแต่ไม่เคยรู้ว่าจะใช้งานอย่างไร ช่างสูญเปล่าเสียจริง ไม่ต้องกล่าวถึงการใช้จิตสำนึกเพื่อโจมตี หรือปั้องกันด้วยพลังจิตสำนึกศีรษะเหมือนถูกทิ่มแทงอย่างรุนแรงสองครั้งซ้อน จั่วม่อเจ็บปวดแทบสิ้นสติแต่การโจมตีของภูตหยินทั้งมองไม่เห็นและไม่มีรูปร่าง เมื่อจิตสำนึกของมันตรวจพบการโจมตีก็ทิ่มแทงมาถึงแล้ว มันย่อมไม่อาจหลบได้ทัน สิ่งที่เกี่ยวข้องกับผูเยา ไม่เคยมีอะไรดีงามเลยจริงๆ! จั่วม่อในใจร่ำไห้โอดครวญภูตหยินเพียงพึ่งพาสัญชาตญาน กระบี่หยดน้ำกระตุ้นให้มันโกรธ นอกเหนือจากโจมตีด้วยการทิ่มแทงจิตสำนึกแล้ว มันยังประดุจสัตว์พิโรธ กระโจนเข้าหาจั่วม่ออย่างเกรี้ยวกราดจั่วม่อรู้สึกอุณหภูมิอากาศรอบข้างลดลงอย่างรวดเร็ว ปราณหยินหนาแน่นจนแทบจะจับต้องได้ล้อมกรอบรอบกายมัน คล้ายปรารถนาแทรกซึมเข้าไปในรูขุมขน เจาะทะลวงเข้าไปในร่างมัน! จั่วม่อรู้สึกว่าถูกเข็มนับไม่ถ้วนทิ่มแทงใส่พร้อมกัน อดกรีดร้องโหยหวนออกมาไม่ได้“เจ้านี่มันสวะชัดๆ กะอีแค่ภูตหยินระดับนี้ ศิษย์พี่เส็งเคร็งของเจ้าใช้เพียงกระบี่เดียวก็ฟาดฟันมันจนย่อยยับ” ผูเยาที่ด้านข้าง เฝั้าคอยเย้ยหยันอย่างไร้ปราณีจั่วม่อไม่มีอารมณ์จะถกเถียงกับผูเยาในเวลานี้ กระบี่หยดน้ำเหินกลับสู่ม
